برای آگاهی از اعتبار (reliability) روشهای اداره (management) بيماران مبتلا به ترومای نافذ غيرجنگی (civilian) شکم و پهلو، پرونده پزشکی تمام بيماران مبتلا که در بيمارستانهای حضرت رسول اکرم(ص) و شهدای هفتم تير تهران تحت درمان قرار گرفتند، بطور گذشتهنگر و طی يک دوره هفتساله که به اسفند ماه سال 1374 شمسی (مارس 1996 ميلادی) ختم میشد مورد بررسی قرار گرفت. بيمارستانهای فوق دو مرکز ترومای تراز دوم وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ايران هستند. در اين تحقيق 105 نفر مورد بررسی قرار گرفتند و معلوم شد که ارزش پيشگويی کننده مثبت (positive predictive value) لاپاراتومی اجباری (mandatory) در تروماهای نافذ قسمت داخل قفسه سينهای شکم بسيار زياد (100%) است و بنابراين روش معتبری برای اداره بيماران فوق میباشد، اما ارزش پيشگويی کننده مثبت لاپاراتومیهايی که به طور اجباری بر اثر بيرونزدگی احشا (evisceration) انجام میشود 67% است که اعتبار قابل توجهی نمیباشد و شايد بهتر باشد که معيار اخير مورد تجديد نظر قرار گيرد. در مطالعه حاضر، ارزش پيشگويی کننده مثبت لاپاراتومی عادی (routine) بسيار کم (38%) بود. اين اعتبار تائيد مجدد اين نکته است که بايد تا حد امکان از انجام لاپاراتومی عادی ـ صرفاً به علت راه داشتن زخم ديواره شکم به حفره صفاقی ـ خودداری کرد. در مطالعه حاضر ارزش پيشگويی کننده مثبت و منفی لاپاراتومی انتخابی بسيار مناسب بود (91% و 87%). بنابراين میتوان توصيه کرد که جراح در برخورد با بيمار مبتلا به ترومای نافذ شکم بايد تا حد امکان از روشهائی نظير “شستشوی تشخيصی صفاق”، “تصويربرداري” و “تحت نظر گرفتن” (observation) استفاده نمايد
