معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ايران
Abstract
هدف: مراد از اين پژوهش بررسی کيفی اختلال های رفتاری دانش آموزان دختر ديرآموز بوده است.
روش: نخست 24 دانشآموز دارای اختلال رفتاری که ازسوی آموزگاران به کلينيک کاردرمانی ارجاع شده بودند توسط پرسشنامه رفتاری راتر (فرم آموزگار) مورد سنجش قرارگرفتند. سن آنها بين 8-6 سال بود. برپايه پرسشنامه رفتاری راتر , 18 نفر دارای اختلال رفتاری بودند که با خانوادههای آنها و آموزگارانشان نشستهای گروهی تشکيل گرديد. همچنين رفتار دانشآموزان در محيط آموزشی مشاهده شد.
يافتهها: نشان داد که اختلال رفتاری دانش آموزان ديرآموز بيشتر از نوع وابستگی به مادران در انجام تکاليف درسی و رفتارهای عادتی ( ناخن جويدن , لب مکيدن , جويدن مداد و... ) بود. اختلال در رفتارهای سازگارانه برای کاهش اضطراب ناشی از عدم موفقيت در کسب نمره 20 و پيشرفت تحصيلی در شکلهای گوناگون در اين کودکان نيز ديده شد.
نتيجه: اختلالهای رفتاری شايع همراه با ديرآموزی به راحتی با مشاوره با والدين و آموزگاران قابل شناسايی، راهنمايی و درمان است
