ميزان عنصر روی موجود در موی کودکان مبتلا به سندرم‌داون، فلج مغزی، ماکروسفالی، ميکروسفالی و هيدروسفالی

Abstract

هدف: هدف از اين بررسی مقايسه ميزان عنصر روی موجود در موی کودکان مبتلا به سندرم داون، فلج مغزی، ميکرو- ماکرو و هيدروسفالی با افراد بهنجار و تعيين رابطه ميان غلظت روی و اين ناهنجاری‌ها در کودکان ايرانی است. روش: در اين بررسی نمونه‌های موی سر افراد برای برآورد ميزان روی انتخاب‌شد. از آن‌جا که بسياری از شرايط آسيب‌شناسی سبب تغيير در عناصر کمياب موجود در مو می‌شوند، نمونه‌های متعلق به افراد بهنجار و بيمار با طيف سنج جذب اتمی تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها: افراد بيمار دارای سطح روی بالاتری در مو نسبت به افراد بهنجار بودند. نتيجه: با توجه به رژيم غذايی کودکان مورد بررسی در اين پژوهش نمی‌توان اين افزايش ميزان روی را در موی سر اين کودکان به دريافت بالای روی از راه غذا نسبت داد. بنابراين، امکان دارد اين تجمع زياد روی در موی اين کودکان به ناهنجاری‌هايی وابسته باشد که اين کودکان از آن‌ها رنج می‌برند و از اين‌رو سبب دريافت يا مصرف روی توسط عوامل سلولی مانند آلبومين، ترانسفرين يا ديگر پروتئين‌های وابسته به روی می‌شود