معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ايران
Abstract
هدف: هدف پژوهش حاضر تعيين همبودی اختلالهای شخصيت با اختلالهای روانی نيازمند توجه بالينی است.
روش: در اين پژوهش 203 نفر (124 مرد و 79 زن) که از ميان بيماران بستری در بخشهای روانپزشکی مرکز آموزشی ـ درمانی فارابی کرمانشاه به روش نمونهگيری در دسترس برگزيده شده و به کمک يک فهرست وارسی علائم و نشانههای روانپزشکی بر پايه ضوابط تشخيصی DSM-IV مورد بررسی قرار گرفتند.
يافتهها: نتايج نشان داد که 5/67% بيماران مورد بررسی دچار اختلال شخصيت هستند. در بيماران مبتلا به اسکيزوفرنيا، اختلال شخصيت اسکيزوئيد (8/25%)، در بيماران روانپريش، اختلال شخصيت پارانوئيد (3/48%)، در بيماران دوقطبی، اختلال شخصيت خودشيفته (38%)، در بيماران دچار افسردگی اساسی، اختلال شخصيت مرزی (2/61%) و در بيماران وابسته به مواد، اختلال شخصيت ضد اجتماعی (5/29%) از شايعترين اختلالها بودهاند. همچنين در اين بررسی ميزان شيوع اختلالهای شخصيت در زنان، افراد سنين پايين، باسوادان، بيکاران، فرزندان سوم و بالاتر، بيماران دارای والدين خويشاوند، بيمارانی که خود يا اعضای خانوادهشان دارای پيشينه بيماری روانی بودهاند و در طبقههای اقتصادی ـ اجتماعی بالاتر، بيش از سايرين بود