معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ايران
Abstract
هدف: اين پژوهش تأثير يوگا را بهعنوان يک شيوه درمانی در بيماران وسواسی- اجباری به همراه داروهای رايج درمان اين اختلال ارزيابی میکند.
روش: 20 بيمار (13 زن و 7 مرد)21 تا 53 ساله که دستکم 4 ماه داروهای درمان بيماری وسواسی- اجباری را مصرف نموده ولی بهبودی کامل پيدا نکرده بودند، به کمک يوگادرمانی مورد درمان قرار گرفته و با بهرهگيری از آزمون وسواس يل- براون (YBOCS)، 5/1 ماه پس از آغاز يوگا درمانی، 3 و 6 ماه پس از آن، ارزيابی آنها انجام پذيرفت.
يافتهها: ميانگين YBOCS که در آغاز درمان15/2 ± 11/24 بود در ماههای 5/1، 3 و 6 پس از آغاز يوگا بهترتيب 18/2±18، 29/2±15 و 49/1±56/11 کاهش يافت. تغييرات معنیدار آماری به وجود آمده نشاندهنده ميزان اثربخشی اين شيوه درمانی است.
نتيجه: يوگا میتواند در درمان بيماران مبتلا به اختلال وسواسی- اجباری مقاوم به درمان مؤثر باشد