در اين مقاله به بررسی سندرم لوپوس نوزادان پرداخته شده است که دربرگيرنده بيماریزائی و مکانيسمهای فرضی موثر در پيدايش اين بيماری با توجه به نتايج مدلهای حيوانی و انسانی آن میباشد و نيز به نقد دو سری موارد ( case series ) بيماری که منتشر گرديده، پرداخته شده است همچنين به بررسی مقالات مختلفی که پاتوژنز و علائم بالينی در موارد لوپوس نوزادان را شرح دادهاند، پرداخته شده است. بررسی اين مقالات مشخص نمود که در پاتوژنز لوپــوس نوزادان آنتیبادیهای SSA ، SSB نقش دارند که نقش عمده بعهده آنتی بادی SSB ميباشد و در زمينه مطالعات بالينی مشخص شد که اکثر مادرانی که نوزاد مبتلا به لوپوس بدنيا ميآورند در طول مطالعه علائم بافــــت همبندی داشتهاند و مرگ ومير در نوزادان طی ماههای اول زندگی بالا بوده و علت عمده آن نارسائی احتقانی قلبی بوده است و اگر مادری که نوزاد لوپوس بدنيــا آورده مجدداً حامله شود، شانس لوپـــوس نوزادی در تولــد مجدد نيز وجود دارد و شيوع آن حدود 30 – 20% ميباشد.
لازم است که در مادرانی که از شانس بالائی برخوردارند ( High risk ) يعنی مادرانی که سابقه نوزاد مبتلا به لوپوس در زايمانهای قبلی دارند و يا آنتی بادی عليه SSB ، SSA دارند در فاصله زمانی بين هفتههای هجدهم الی بيست و چهارم حاملگی اکوکارديوگرافی از جنين آنها بعمل آيد و اگر پاسخ اکوکارديوگرافی غيرطبيعی بود دگزامتازون و يا پلاسمافرز مورد استفاده قرار گيرد و بيمار نيز تحت نظر روماتولوژيست متخصص اطفال و پری ناتولوژيست ( Perinatologist ) قرار گيرد
