صورت پذيرفت. ابتدا از هر دو چشم اين افراد توپوگرافی قرنيه به عمل آمد، سپس فقط در يک چشم آنها قطره هوماتروپين 2% (6 بار به فاصله 10 دقيقه) ريخته شد. چشم ديگر اين افراد بعنوان چشم شاهد در نظر گرفته شد و هيچ دارويی برای آن به کار نرفت. يک ساعت بعد از آخرين قطره از هر دو چشم آنها(چشم شاهد و مورد) مجدداً توپوگرافی قرنيه به عمل آمد.شعاع انحنا و قدرت مرکزی در توپوگرافی اول و دوم در چشم مورد و شاهد بررسی و مقايسه شد.از 39 فرد مورد بررسی، 28 نفر (8/71 درصد) مردو11نفر (2/28درصد) زن با محدوده سنی 39-17 سال و ميانگين سنی 7/6 ± 6/29 سال بودند. بعد از ريختن قطره هوماتروپين شعاع انحنای مرکز قرنيــــه به طــــور متوســـط 11/0 ± 13/0 ميلی متر افزايش و قـــــدرت مرکزی قرنيه 76/0 ±14/0 ديوپتر کاهش يافت(05/0 < p ).به نظر میرسد اثر سيکلوپلژيک قطره هوماتروپين 2% باعث کاهش ميزان کشش روی Scleral Spur شده و در نتيجه شعاع انحنای قرنيه افزايش و قدرت مرکزی آن کاهش میيابد
