research

بررسی تغييرات آسيب‌شناسی پانکراس در هيپوگليسمی ناشی از افزايش انسولين در دوران نوزادی

Abstract

هيپرانسولينی مسئول حدود 55% تمام موارد هيپوگليسمی در کودکان زير 1 سال است. در اين مطالعه پانکراس 8 کودک که با هيپوگليسمی دوران نوزادی ناشی از افزايش انسولين(HHI) در 10 سال گذشته، در بيمارستان حضرت علی‌اصغر(ع) تحت پانکراتکتومی قرار گرفته بودند، با استفاده از روش‌های هيستوشيميايی و اندازه‌گيری‌های مورفومتريک بررسی شد. سن کودکان بين 3 تا 13 ماه بود و در تمام آن‌ها بيماری همراه با تشنج، تست گلوکاگون مثبت و نسبت سطح سرمی انسولين به گلوکاگون بالا بوده است هيچ يک از بيماران به درمان طبی(ديازوکسايد، سوماتواستاتين يا هيدروکورتيزون) پاسخ نداده بودند. بر‌ش‌های تهيه شده از پانکراس بيماران و موارد شاهد با توجه به گسترش جزاير و بررسی‌های کمی اندازه جزاير و سطح کلی اشغال شده توسط بافت اندوکرين مورد بازبينی قرار گرفت. چهار بيمار هيپرپلازی منتشر سلول جزيره‌ای و ساير بيماران به ترتيب هيپرپلازی کانونی، ديسپلازی سلول جزيره‌ای، آدنوم سلول جزيره‌ای و پانکراس طبيعی داشتند. رنگ‌آميزی ايمونوهيستوشيمی می‌تواند تغييرات اندک در ساختمان جزاير يا افزايش سلول‌های بتا را به خوبی نشان دهد. برش‌های انجمادی در طی جراحی نيز می‌توانند به تمايز آسيب‌شناسی اين بيماری کمک کند

    Similar works