همه‌گير شناسی اختلال‌های روانی در دانش‌آموزان دبيرستانی شهرستان رفسنجان

Abstract

قدمه: هدف پژوهش حاضر تعيين ميزان شيوع اختلال‌های روانی در دانش‏آموزان دبيرستانی شهرستان رفسنجان در سال تحصيلی 81-1380 و هم‌چنين بررسی ارتباط ميان عوامل جمعيت شناختی با اختلال‌های روانی بود. روش:�در اين بررسی از ميان جمعيت دانش‏آموزان دبيرستانی شهرستان رفسنجان، 830 نفر به روش نمونه‏گيری خوشه‏ای- چند مرحله‏ای انتخاب و پرسش‌نامه‌ی SCL-90-R به عنوان ابزار بررسی سلامت روان و غربالگری اختلال‌‌های روانی بر روی آنها و سپس پرسش‌نامه فرم ثبت علايم برپايه‌ی ملاک‌های DSM-IV بر روی موارد مشکوک به بيماری توسط روانپزشک اجرا گرديد. به منظور تعيين نمره‌ی برش پرسش‌نامه‌ی يادشده، 120 نفر (3 خوشه‌ی 40 نفری) توسط روانپزشک، مصاحبه و ارزيابی شدند. با توجه به نقطه‌ی برش 63، تعداد 176 نفر از 830 نمونه مورد ارزيابی نمره‌ای بالاتر از نمره‌ی برش به‌دست آوردند که از اين تعداد 17 نفر بر اساس مصاحبه‌ی بالينی روانپزشک سالم تشخيص داده شدند و 21 نفر نيز با وجود چندين بار مراجعه امکان مصاحبه با آنها فراهم نگرديد. از اين رو با 138 نفر مصاحبه انجام شد و با تأييد روانپزشک تشخيص گذاشته شد. يافته‌ها:�اين پژوهش نشان داد که ميزان شيوع کلی اختلال‌های روانی در نمونه‌ی مورد بررسی 6/16% (در دختران 6/21% و در پسران 6/10%) بوده است. اختلال‌های اضطرابی و خلقی با شيوع 4/8% و1/4% شايع‌ترين اختلال‌های روانی بودند. نتيجه‌گيری:�اختلال‌های روانی در دانش‌آموزان دبيرستانی شهرستان رفسنجان شايع است و بين متغيرهای جنس، سابقه‌ی اختلال روانی، طلاق، مصرف مواد در اعضای خانواده و نوع مسکن با اختلال‌های روانی دانش‌آموزان ارتباط معني‏دار وجود دارد