مقدمه: کارسينوم نورواندوکرين از جمله نئوپلاسمهای سيستم نورواندوکرين میباشد که مشتمل بر ارگانهايی است که سلولهای APUD(Amine precursor uptake & decarboxylation) در آنها ناشايعند. در بدن انسان، شايعترين محل کارسينوم، دستگاه GI(Gastrointestinal) و ريه میباشد. اين تومورها از نظر هيستولوژيک، با واکنشهای مثبت نسبت به رنگهای نقره و به مارکرهای اختصاصی بافتهای نورواندوکرين مثل NSE(Neuron-specific Enolase)، سيناپتوفيزين و کروموگرانين A مشخص میشوند. معرفی بيمار: بيمار خانم 74 سالهای بود که با مشکل گرفتگی بينی 6 ماهه، اپيستاکسی، آنوسمی و کاهش شنوايی مراجعه کرده بود. در معاينه، تودهای پوليپوييد و عروقی در نازوفافکس ديده شد. در سیتیاسکن، تودهای هموژن و ايزودانس در نازوفارنکس، بدون خوردگی استخوانی وجود داشت. نتيجهگيری: پس از تاييد تشخيص تومور کارسينوييد با واسطه مارکرهای اختصاصی و با رنگآميزیهای مخصوص، فاکتورهايی برای پيشبينی بدخيمی تومور وجود دارد. در درمان تومورهای بدخيم نورواندوکرين، بويژه واريانتهای مهاجم تومور، کموتراپی سيستميک بويژه cisplatin و etoposide موثر است؛ نقش راديوتراپی، palliative است
