بيماريهای قارچی سطحی از بيماريهای شايع اندميک ايران ـ بخصوص در نواحی روستايی و مناطقی که از نظر بهداشت در مضيقه میباشند و بيشتر با احشام و حيوانات اهلی سروکار دارند ـ باشد. از طرفی بيماريهای قارچی ناحيه سر يا باصطلاح کچليها، هميشه در اطفال سنين دبستان و قبل از آن بروز میکنند. لذا بررسی و مطالعه عفونتهای قارچی از ديدگاه بهداشت عمومی و طب پيشگيری در هر نقطه و در هر جمعيتی از کشور بسيار مهم میباشد.
جهت بررسی شيوع بيماريهای قارچی در دانشآموزان، مدارس ابتدايی شهرستان ورامين ـ بعلت وجود منطقه کشاورزی و دامداری ـ انتخاب گرديدند. بهمين منظور، ضمن هماهنگی با کارشناس محترم آمار و معاونت بهداشتی اداره آموزش و پرورش شهرستان ورامين، 5 دبستان دخترانه و 5 دبستان پسرانه در مناطق شمال، جنوب، غرب، شرق و مرکز شهرستان ورامين بطور تصادفی انتخاب و 2055 نفر از دانشآموزان دختر و پسر (1099 پسر 51/53% و 956 نفر دختر 5/46% بين سنين 7 تا 14 سال) اين مدارس از نظر وجود بيماريهای قارچی مو، پوست و ناخن تحت بررسی کامل قرار گرفتند. از افراد مشکوک به بيماری و نيز از تعدادی افراد بظاهر سالم (جهت بررسی حاملين بظاهر سالم) نمونهبرداری انجام گرفت. برای تمام افراد مورد بررسی، پرسشنامه کاملی که علاوه بر مسائل مربوط به بيماری شامل عناوين خاص نيز بود تنظيم گرديد. از نمونههای تهيه شده بررسی ميکروسکوپی (آزمايش مستقيم) و کشت بعمل آمد.
نتيجه اين پژوهش، 2 مورد ضايعه کانديديای دور ناخن دست و 2 مورد تينهآ ورسیکالر ( Tinea Versicolor ) (2 دانشآموز ختر، 1/0%) و 1 مورد تينهآ کاپيتيس ( Tinea Capitis ) (1 دختر 7 ساله دانشآموز کلاس اول، 05/0%) با عامل تريکوفيتون ويولاسئوم بود. نتايج اين بررسی در مقايسه با بررسی ساير نواحی و افراد جامعه تفاوت معنیداری را نشان نداد
