معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ايران
Abstract
چکيده
هدف:�اين پژوهش با هدف بررسی ارتباط ميان باورهای مربوط به کنترل با آسيبهای روانشناختی برونريز و درونريز در کودکان انجام شده است.
روش:�در اين پژوهش که از نوع علی- مقايسهای است، 80 کودک مراجعهکننده به کلينيک مشاوره و مطب که مبتلا به اختلالهای برونريز و درونريز بودند بهروش نمونهگيری در دسترس در دو گروه آسيبشناسی روانی جای داده شدند. 40 کودک که از نظر سن و جنس با گروه مبتلا به آسيبشناسی روانی بهعنوان گروه بهنجار همتاسازی شده بودند، انتخاب شدند. برای سنجش باورهای مربوط به کنترل در سه حوزه تحصيلی، رفتاری و اجتماعی از مقياس ادراک کنترل، مقياس ادراک شرايط رخداد و مقياس ادراک کفايت بهره گرفته شد. تحليل دادهها بهکمک آمارههای توصيفی و تحليل واريانس چند متغيره انجام شد.
يافتهها:�اين پژوهش نشان داد بين گروههای آسيبشناسی روانی برونريز، درونريز و بهنجار در باورهای مربوط به کنترل و کفايت در سه حوزه تحصيلی، رفتاری و اجتماعی تفاوت معنیدار وجود دارد (001/0p< ). بين دو گروه آسيبشناسی روانی درونريز و برونريز در باور کفايت درحوزه رفتاری (001/0p< ) تفاوت معنیدار ديده شد. در باور شرايط رخداد بين سه گروه تفاوت معنیدار وجود نداشت.
نتيجهگيری:�باورهای مربوط به کنترل و کفايت برای آسيبشناسی روانی برونريز و درونريز اختصاصیاند و آسيبشناسی روانی را از بهنجاری متمايز میکنند. باور شرايط رخداد ارتباط معنیداری با آسيبشناسی روانی ندارد. باور کفايت رفتاری، گروه برونريز را از گروه درونريز متمايز میکند و برای آسيبشناسی روانی برونريز اختصاصی بهشمار میآيد
