ساخت آزمونی برای سنجش نگرش مدرسين نسبت به خلاقيت

Abstract

هدف: هدف اين پژوهش ساخت آزمونی بود که بتواند به‌طور مؤثر نگرش‏های مثبت و منفی آموزگاران را نسبت به خلاقيت نشان ‌دهد. روش: ساخت اين آزمون بر پايه‌ی روش فاصله‏های يکسان‏نمای ترستون و چاو انجام شد. نخست 150 جمله از منابع گوناگون گرد‏آوری شد که دربردارنده‌ی نگرش‏های متفاوتی درباره‌ی خلاقيت بود. شمار جمله‏ها به‌کمک يک آزمون مقدماتی به 90 عبارت کاهش يافت. سپس 111 داور اين جملات را با بهره‌گيری از مقياس هفت درجه‏ای ترستون از نامطلوب تا خنثی و مطلوب طبقه‏بندی نمودند. سپس مقادير عددی مقياس‏ها و درجه‌های ابهام جمله‏ها برپايه‌ی طبقه‏بندی داوران محاسبه گرديد. يافته‌‌ها: 30 عبارت که دارای کمترين درجه‌ی ابهام و در راستای اهداف پژوهش بودند به شکلی برگزيده شدند که دامنه‌ی گسترده‏ای را در پيوستار مقياس ايجاد کنند. ارزش‌های مقياسی و درجه‌های ابهام برای 30 عبارت برگزيده ارايه شده است. نتيجه: به‌کار بردن آزمون‌های موازی برای سنجش نگرش‌ نسبت به خلاقيت، می‌تواند کارايی اين آزمون را افزايش دهد