معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ايران
Abstract
چکيده
هدف:�نظر به اهميت وجود برخی تجربههای سايکوتيک در افراد عادی و ارتباط آن با سلامت روان اين بررسی با هدف سنجش باورهای شبهسايکوتيک در گروهی از دانشجويان علوم پزشکی بهعنوان بخشی از جمعيت عمومی و بررسی ارتباط آن با سلامت روان انجام شده است.
روش:�اين بررسی از نوع توصيفی- مقطعی است و در آن 150 دانشجوی دانشگاه علوم پزشکی تهران که سابقه بيماری روانی مهمی در گذشته و حال نداشتند، به روش نمونهگيری در دسترس و بهکمک پرسشنامه هذيان پيترز (PDI) و پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ) بررسی شدند. دادهها بهکمک ضريب همبستگی اسپيرمن، آزمون کولموگروف- اسميرنوف و آزمون من- ويتنی تحليل شدند.
يافتهها:�اين بررسی نشان داد که بهطور متوسط هر فرد 38/9 باور شبهسايکوتيک را گزارش کرده است (دامنه صفر تا 28 باور). فراوانی باورهای شبهسايکوتيک و ميزان ابعاد آن رابطه معکوسی با سلامت روان داشت (05/0p< ).
نتيجهگيری:�در جمعيت دانشجويان، با وجود نبود بيماری مهم روانپزشکی، دامنه گستردهای از باورهای شبهسايکوتيک ديده میشود و اين باورها با سلامت روان ارتباط معکوس دارن
