هدف از اين کارآزمايی بالينی تصادفی مقايسه اثر 2 روش تمرينی دويدن به جلو و دويدن به عقب روی تعادل استاتيک بوده است. در مطالعه مقدماتی، تکرارپذيری نتايج حاصل از آزمون تعادل استاتيک با استفاده از يک نمونه 20 نفری از مردان جوان و سالم مورد بررسی و تاييد قرار گرفت. سپس يک نمونه 30 نفری از مردان سالم و جوان به روش غيراحتمالی ساده انتخاب شد و افراد به روش تصادفی منظم به 2 گروه 15 نفری تقسيم شدند. برای يک گروه به مدت 6 هفته و به تعداد 3 جلسه در هفته و 15 دقيقه در هر جلسه با سرعت انتخابی دويدن به جلو و برای گروه ديگر با همان حجم تمرين دويدن به عقب انجام شد. آزمون مورد استفاده در اين مطالعه برای تعادل استاتيک، آزمون رومبرگ تصحيح شده( Modified Rhomberg ) بود که در 4 مرحله به فاصلههای زمانی 2 هفتهای ارزيابی صورت گرفت و نتايج به دست آمده در هر گــروه توســط آزمون آماری “ t زوج” و بين 2 گروه توسط آزمون آماری “ t مستقل” با يکديگر مقايسه گرديد. نتايج به دست آمده نشان دهنده بهبودی معنیدار آزمون در هر گروه و عدم وجود اختلاف معنیدار بين 2 گروه بعد از 6 هفته بود. همچنين در گروه دويدن به عقب، آزمون، پيشرفت سريعتری را از نظر زمانی نشان داد
