تأثير آموزش حرکات ظريف دست بر يادگيری مهارت‌های ترسيمی و نوشتاری دانش‌آموزان کندآموز

Abstract

هدف: در اين پژوهش آموزش حرکات ظريف دست در پيشرفت‌ تحصيلی و يادگيری مهارت‌های ترسيمی و نوشتاری کودکان، بررسی شده است. روش: اين پژوهش از نوع پژوهش‌های آزمايشی است، ميزان کارآيی اين شيوه‌ی مداخله‏ای در 36دانش‏آموز مدارس کندآموز که به طور تصادفی در 2گروه (آزمايشی وگواه) جای داده شده بودند، مورد بررسی قرار گرفت. آزمودنی‌های هر دو گروه ازنظر متغيرهايی چون جنس، سن، ميزان تحصيلات خانواده، هوش و جثه همتاسازی شده بودند. اين افراد از ميان دانش‏آموزان 8- 6ساله‌ی دو مدرسه‌ی ويژه‌ی کندآموزان در شهر تهران انتخاب شدند و با ارزيابی تشخيصی، هوشی و آمادگی تحصيلی و به‌کمک پرسش‌نامه‏ی ارزيابی کاردرمانی و پرسش‌نامه‌ی ويژگی‌های جمعيت‌شناختی، مورد بررسی قرار گرفتند. گروه آزمايشی طی 3ماه (3جلسه در هفته) آموزش‌هايی در زمينه‌ی مهارت‌های حرکات ظريف دست به طور انفرادی دريافت نمودند و اعضای گروه گواه تنها در پيش آزمون و پس آزمون مورد ارزيابی قرار ‏گرفتند. پس آزمون، 3ماه پس از پايان نشست‌های آموزشی، در دو گروه انجام گرديد. داده‌های به‌دست آمده در پيش آزمون و پس آزمون به‌کمک آزمون‌های آماری تحليل واريانس دو عاملی با اندازه گيری‌های مکرر c2، ضريب همبستگی پيرسون و آزمون من ويتنی تحليل گرديد. يافته‌ها: اين بررسی تفاوت معنی‌داری را در زمينه‌ی مهارت‌های ترسيمی و نوشتاری آزمودنی‌ها در مرحله‌ی پيش از آموزش حرکات ظريف دست و پس از آن نشان داد. نتيجه: آموزش حرکت‌های ظريف دست، ميزان مهارت‌های نوشتاری و ترسيمی دانش‌آموزان مدارس کندآموز را افزايش می‌دهد