مطالعه تاثير ديابت در مدت زمان پمپ و اقامت در بخش مراقبت ويژه در بيماران تحت جراحی عروق کرونر در بيمارستان نمازی شيراز در سالهاي81-1380 Effect of Diabetes on Pump Time and ICU Staying in CABG(Coronary Artery Bypass Grafting) Patients in Namazi Hospital, Shiraz, 2001-2002

Abstract

زمينه و هدف: بيماری ديابت يکی از عوامل خطرساز جهت بيماری‌های عروق کرونر قلب می‌باشد. تغييرات پاتولوژيک که در اثر ديابت در عروق ايجاد می‌شود، می‌تواند در رگهای قلب منجر به تسريع بروز بيماری‌های عروق کرونر گردد. مطالعات از اقامت‌های طولانی بيماران ديابتی در ICU(Intensive Care Unit) پس از جراحی قلب باز گزارش داده‌اند. شيوع عوارض بيش‌تر در اين گروه از بيماران، اين اقامت طولانی را توجيه می‌کند. هدف از اين مطالعه، تعيين تأثير ديابت در مدت زمان پمپ بای‌پاس قلبی ـ ريوی و اقامت در ICU در بيماران تحت جراحی عروق کرونر بود. روش بررسی: اين مطالعه از نوع مقطعی ـ توصيفی بوده و در سال 81-1380 در بيمارستان نمازی بر روی 122 بيمار که تحت عمل جراحی پيوند سرخرگ تاجی قرار گرفتند، انجام شد و بيماران ديابتی و غيرديابتی به صورت پراکنده مورد مطالعه قرار گرفتند. مدت زمان پمپ و زمان اقامت در ICU در دو گروه اندازه‌گيری شد و اطلاعات بدست آمده تجزيه و تحليل آماری گرديدند. اين مطالعه به بررسی تفاوت مدت پمپ بای پس قلبی ـ ريوی و همچنين اقامت در ICU بين بيماران ديابتی و غيرديابتی پرداخته است. نتايج توسط آزمون آماری Mann whitney U test مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: بين بيماران ديابتی و غيرديابتی از نظر مدت زمان پمپ و اقامت در ICU تفاوت معنی‌داری وجود نداشت اما تعداد گرافت‌ها با مدت زمان پمپ و همچنين مدت زمان پمپ با زمان اقامت در ICU ارتباط معنی‌داری داشت(001/0P<). نتيجه‌گيری: براساس نتايج، بين بيماران ديابتی و غيرديابتی تفاوتی از نظر مدت زمان پمپ و اقامت در ICU وجود ندارد و تنها عامل تاثيرگذار بر اقامت‌های طولانی‌تر در ICU، مدت زمان پمپ بوده است. به نظر می‌رسد که منتشر بودن ضايعات عروق کرونر نيز، تاثير گذرانده بر مدت اقامت در ICU بوده است