والپروات سديم: درمان مکمل در اختلال‌ وسواسی- اجباری

Abstract

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی ميزان اثربخشی والپروات سديم به عنوان يک داروی مکمل در بيماران مبتلا به اختلال وسواسی- اجباری انجام شد. روش: 42 بيمار مبتلا به اختلال وسواسی- اجباری در يک بررسی دو سوکور به مدت 8 هفته در دو گروه فلوکستين با والپروات سديم يا فلوکستين با دارونما تحت درمان قرار گرفتند. ميزان اثربخشی اين مکمل درمانی با مقياس وسواسی- اجباری ييل– براون و پرسشنامه‌ی افسردگی بک ارزيابی شد. داده‌های پژوهش به‌کمک آزمون آماری t ، من‌ويتنی و تحليل واريانس با اندازه‌گيری‌های مکرر تحليل گرديدند. يافته­ها: 12 نفر از بيماران گروه والپروات سديم و 11 نفر از بيماران گروه دارونما بررسی را به پايان رساندند. اين بررسی نشان داد که ميزان اثربخشی والپروات سديم در دو گروه تفاوت معنی‌داری پديد نياورده است. بروز سردرد، اضطراب و بی‌خوابی در گروه دارونما و بروز لرزش در گروه والپروات سديم بيشتر بود. نتيجه: اين بررسی نشان داد که والپروات سديم به عنوان يک درمان مکمل، اثر درمانی اضافی در بيماران مبتلا به اختلال وسواسی- اجباری در طول 8 هفته ندارد