زمينه و هدف: سينوزيت قارچی مهاجم يک بيماری(عفونت فرصتطلب) است که توسط قارچهای مختلفی از قبيل آسپرژيلوس و موکوراسه ايجاد میشود، ولی موکوراسه شايعتر از آسپيرژيلوس میباشد. موکورمايکوزيس يک عفونت فرصت طلب و حاد قارچی بوده که عموماً در بيمارانی با بيماری زمينهای ديده میشود. دارای اشکال مختلف کلينيکی از جمله درگيری رينوسربرال و درگيری دستگاه عصبی مرکزی (CNS) و بسيار تهاجمی با مرگ و مير بالا است. از آن جا که در مورد درمان بيماران فوق، روش مشخصی وجود ندارد و با توجه به تعداد نسبتاً زياد اين بيماران، هدف از اين مطالعه ارايه پروتکل درمانی بود. روش بررسی: در اين مطالعه گذشتهنگر توصيفی (Case series)، گروه مورد مطالعه شامل بيمارانی بود که به اين مرکز ارجاع داده شد و يا خود مستقيماً مراجعه نموده بودند. بيماران سريعاً نمونهگيری شده و بعد از تائيد پاتولوژی، پروتکل مناسب تحت بررسی انتخاب میشد. يافتهها: شايعترين درگيری، درگيری بينی و فضای اربيت(4/52%) و سپس به ترتيب درگيری بينی و فضای اربيت به همراه مغز(1/38%) و درگيری بينی به تنهايی(5/9%) میباشند. از 21 بيمار، 14 نفر مرد(7/66%) و 7 نفر زن(3/33%) بودند. 19 بيمار، بيماری زمينهای داشتند. ديابت به تنهايی در 10 بيمار، ديابت و نارسايی کليه در 4 بيمار، ALL در 2 بيمار، مراحل انتهايی نارسايی کليه در 1 بيمار، لوپوس در 1 بيمار و CLL نيز در 1 بيمار مشاهده شد. 12 بيمار(1/57%) زنده مانده و 9 بيمار(9/42%) فوت نموده بودند. از بين اين بيماران 2 بيمار که تنها درگيری بينی داشتند هر دو زنده ماندند، از 11 بيماری که درگيری بينی و سينوس داشتند تنها يک بيمار فوت نمود و تمام بيمارانی که درگيری بينی و سينوس به همراه درگيری مغز داشتند فوت نموده بودند. نتيجهگيری: درمان شامل تشخيص زودرس، درمان بيماری زمينهای و دبريدمان مناسب و درمان دارويی میباشد. جراحی در بررسی ما براساس وسعت درگيری بوده و به 3 گروه تقسيم میشود: الف: در بيمارانی که بيماری محدود به بينی و سينوس است. تنها دبريدمان بينی و سينوس انجام میگيرد. ب: در بيمارانی که بيماری اربيت را نيز درگير کرده است، تخليه اربيت نيز به مراحل جراحی اضافه میشود. ج: وقتی درگيری مغزی به موارد بالا اضافه میگردد، پروگنوز ضعيف بوده و اقدامات درمانی و جراحی در بقای بيمار تاثير ندارد
