ادغام برنامه‌ی بهداشت روان در شبکه‌ی مراقبت‌های بهداشتی اوليه‌ی انديمشک

Abstract

هدف: هدف از اجرای اين پژوهش بررسی وضعيت ادغام برنامه‌ی بهداشت روان در مراکز بهداشتـی- درمـانـی و تعيين ميزان بيماريابی بيماران روانی در مناطق روستايـی انديمشک بوده است. روش: دراين بررسی توصيفی، 16 خانه‌ی بهداشت، 3 مرکز بهداشتی- درمانی روستايی، يک مرکز بهداشتی- درمانی شهری و جمعيتی برابر با 23308 نفر که از سال 1371 زير پوشش برنامه‌ی بهداشت روان بوده‌‌اند، مورد بررسی قرار گرفتند. داده‌های مورد نياز با بررسی پرونده‌ها و گزارش‌های آماری مرکز بهداشت شهرستان گردآوری گرديد. برای تحليل داده‌ها، روش‌های آمار توصيفی و آزمون تقريب Z به‌کار برده شد. يافته‌ها: اين بررسی نشان داد که ميزان شيوع بيماری‌های روانی برپايه‌ی ارزيابی گروه بهداشتی 10 نفر در هر هزار نفر می‌باشد. اين ميزان برای گروه روانی شديد 1/1 در هزار، گروه روانی خفيف 7/3 در هزار، صرع 7/2 در هزار و گروه عقب‌ماندگی ذهنی 5/2 در هزار می باشد. تحليل‌های آماری تفاوت معنی‌داری را در ميان انواع بيماری‌های روانی (بيماری‌های خفيف روانی، صرع و عقب‌ماندگی ذهنی) با شاخص‌های مورد انتظار کشوری نشان نداد، اما در گروه بيماران روانی شديد تفاوت معنی‌داری ديده شد (05/0p< ). نتيجه: ادغام بهداشت روان پس از يک دهه در شهرستان انديمشک مطابق برنامه‌ی کشوری موفق بوده است و می تواند با تغيير و اصلاح‌هايی در اين زمينه ، خدمات اساسی بهداشت روان را در مناطق روستايی فراهم آورد