زمينه و هدف: ژنيکوماستی يا بزرگی خوشخيم غدد پستان در جنس مذکر، در هر سنی ممکن است بروز کند و علل مختلفی در آن نقش دارند. چالش مهم در اين بيماران، کشف تومورهای مخفی مونث ساز بيضه يا غدد فوقکليوی است که میتواند يک علت خطرناک و بالقوه قابل درمان در اين بيماران باشد. در اين مطالعه پس از بررسی 62 بيمار مبتلا به ژنيکوماستی، الگوريتم جديدی برای بررسی اين دسته از بيماران پيشنهاد شده است. روش بررسی: در يک مطالعه از نوع سری(case-Series)، از موارد تمام بيمارانی که با تشخيص ژنيکوماستی بين سالهای 1380 تا 1382 در بخشهای جراحی عمومی بيمارستانهای تابعه دانشگاه علوم پزشکی تهران، بستری و تحت ارزيابی و درمان جراحی قرار گرفتهاند، وارد شدند. اطلاعات لازم شامل شرح حال، معاينه فيزيکی، نتيجه آزمايشات، گزارش سونوگرافی بيضه و آدرنال، تصويربرداری پستان و گزارش عمل جراحی و آسيبشناسی مورد بررسی قرار گرفتند. گزارش آسيبشناسی به عنوان تاييد تشخيص بالينی مد نظر قرار گرفت. در تمامی اين بيماران سونوگرافی بيضه و آدرنال نيز انجام شد. يافتهها: از مجموع 69 بيمار، 7 بيمار به دليل ناکامل بودن اطلاعات، از مطالعه حذف شدند و 62 بيمار، مورد بررسی نهايی قرار گرفتند. ميانگين سن بيماران، 06/14±35/30 سال و ميانگين مدت ابتلا، 77/37±83/42 ماه بود. 42 بيمار(68%) به ژنيکوماستی اوليه يا ايديوپاتيک و 20 بيمار(32%) به ژنيکوماستی ثانويه مبتلا بودند. در يک بيمار، تستوسترون پايين سرم، LH(Luteinizing hormone) نرمال و پرولاکتين بالا مشخص شد و در اين بيمار پس از بررسیهای بيشتر، هيپرپرولاکتينمی ايديوپاتيک تشخيص داده شد. بجز 2 مورد واريکوسل خفيف، در سونوگرافی بيضه و آدرنال هيچ يک از بيماران، يافته غيرطبيعی گزارش نشد. نتيجهگيری: اين مطالعه با ارايه الگويی جديد برای ارزيابی بيماران مبتلا به ژنيکوماستی، سعی در کم کردن هزينههای درمانی دارد و جا دارد تا در مطالعات بعدی به مقايسه اين روش با روش جاری و توصيه شده پرداخته شود
