معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ايران
Abstract
چکيده
هدف: اين پژوهش با هدف ارزشيابی برنامه ادغام بهداشت روان در نظام مراقبت های بهداشتی اوليه روستايی شهرستان سنندج انجام شده است.
روش:�در اين پژوهش توصيفی- مقطعی اطلاعات مربوط به330 نفر از جمعيت روستايی، 60 نفر از بهورزان ، 33 خانه بهداشت، 11 مرکز روستايی و 63 بيمار روانی با خانوادههايشان که به روش نمونهگيری تصادفی در سال 1382 انتخاب شده بودند، بررسی شد. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامههای بيماريابی افراد جامعه روستايی، بررسی آگاهی و نگرش افراد جامعه، آگاهی و نگرش بهورزان، بررسی برنامه بهداشت روان در مراکز بهداشتی- درمانی روستايی، بررسی وضعيت بيماران شديد روانی و بررسی وضعيت بيماران صرعی بود. تحليل داده ها به کمک روشهای آمار توصيفی و آزمون آماری خیدو انجام شده است.
يافتهها:�اين پژوهش نشان داد که آگاهی و نگرش بهورزان نسبت به بيماریهای روانی خوب اما بيماريابی آنها ضعيف است. پزشکان شاغل در مراکز روستايی، بهعنوان مهره کليدی اين مراکز در برنامههای بهداشت روان نظارت ضعيفی دارند. بيش از 46%�داروهای اساسی بهداشت روان در مراکز روستايی وجود ندارد و در طی اين يکسال هيچگونه نظارتی بر فعاليت پزشکان مراکز روستايی از سوی مشاور علمی برنامه بهداشت روان (روانپزشک) انجام نشده است.
نتيجهگيری: شرکت پزشکان عمومی در برنامه ادغام بهداشت روان در مراقبتهای بهداشتی اوليه چشمگير نيست