داروهای مهار کننده ACE ( Angiotensin Converting Enzyme ) مانند کاپتوپريل يک عامل مقاومت در مقابل اثر اريتروپوييتين محسوب میشوند و از آن جا که اين گروه دارويی درمان انتخابی در بسياری از موارد فشار خون بالا به شمار میروند، مطالعه بيشتر در رابطه با تاثير آن بر اثربخشی اريتروپوييتين از اهميت زيادی برخوردار میباشد. در اين مطالعه که روی 19 بيمار تحت همودياليز مزمن صورت گرفت، بيماران به 2 گروه تقسيم شدند و برای 9 نفر کاپتوپريل با دوز پايين(روزانه 25/6 ميلیگرم) و 10 نفر با دوز بالا(3 بار در روز هر بار 25 ميلیگرم) تجويز شد. در زمان شروع مصرف دارو و در تمام طول مطالعه در هيچ يک از بيماران روند حاد عفونی، التهابی، فقر آهن و ساير علل کمخونی وجود نداشت. بيماران به مدت 3 ماه پیگيری شدند و هماتوکريت قبل از شروع درمان، در پايان ماه اول، دوم و سوم اندازهگيری شد. دوز اريتروپوييتين دريافتی در طول مدت 3 ماه ثابت بود. جهت تحليل دادهها از آزمونهای ويلکاکسون و من ـ ويتنی در سطح معنیداری 5% استفاده شد. براساس نتايج به دست آمده ميانگين تغييرات هماتوکريت در گروه دريافت کننده کاپتوپريل با دوز پايين نسبت به هماتوکريت پايه در ماه اول 1/1 با انحراف معيار 07/3(325/0= P )، در ماه دوم 46/1 با انحراف معيار 42/3(27/0= P ) و در ماه سوم 9/0 با انحراف معيار 44/4(495/0= P ) بود که از نظر آماری تغييرات معنیداری وجود نداشت. ميانگين تغييرات هماتوکريت در گروه دريافت کننده کاپتوپريل با دوز بالا نسبت به هماتوکريت پايه در ماه اول45/1 با انحراف 76/3(261/0= P ) در ماه دوم 40/1 با انحراف معيار 76/4(528/0= P ) و در ماه سوم 87/0 با انحراف معيار 79/4(838/0= P ) به دست آمد که در اين گروه نيز هيچ يک از تغييرات از نظر آماری معنیدار نبوده است. به عنوان نتيجهگيری کلی میتوان گفت که به نظر میرسد کاپتوپريل در دوزهای پايين و بالای درمانی، ميزان هماتوکريت در بيماران همودياليزی دريافت کننده اريتروپوييتين سنتتيک را کاهش نمیدهد
