ساختار عاملی (روايی سازه) نسخه فارسی مقياس بازبينی‌شده کمرويی در بين دانشجويان

Abstract

هدف: اين پژوهش با هدف بررسی روايی سازه و پايايی مقياس بازبينی‌شده فارسی کمرويی در بين دانشجويان انجام شد. روش: 182 دانشجو از بين پنج دانشکده دانشگاه شهيد چمران، به روش تصادفی طبقه‌‌ای انتخاب شدند و مقياس بازبينی‌‌شده چيک- بريگز (1990) و پرسش‌نامه عزت نفس روزنبرگ (1965) را پر نمودند. برای بررسی پايايی مقياس کمرويی از ضريب آلفای کرونباخ و برای بررسی روايی سازه آن از روايی افتراقی و تحليل عاملی تأييدی استفاده شد. يافته‌ها: ضريب آلفای کرونباخ مقياس 14ماده‌ای در کل نمونه و در عامل‌‌های سه‌گانه، از 18/0 تا 67/0 بود. ضرايب همبستگی بين هر يک از ماده‌‌های مقياس و نمره کل ماده‌‌ها بين 10/0 تا 60/0 متغير و همگی (به‌جز ماده 12) در سطح 0001/0p< معنادار بود. ضريب روايی افتراقی بين اين مقيـاس و مقياس عزت نفس روزنبرگ در کل نمونه 23/0- و در سطح 002/0p< معنادار بود. نتايج تحليل عامل اکتشافی (تحليل مؤلفه‌‌های اصلی) سه عامل کمبود قاطعيت و نداشتن اعتماد به‌نفس، پريشانی و دوری گزينی اجتماعی، و گستره کمرويی در ارتباط با افراد ناآشنا را نشان داد. هم‌چنين تحليل عاملی تأييدی نشان داد که هر دو الگوی يک‌عاملی و دوعاملی با دو اصلاح، برازنده داده‌‌ها هستند و مدل سه‌عاملی نسبت به مدل‌‌های يک و دوعاملی بهترين، باصرفه‌‌ترين و برازنده‌‌ترين الگوی داده‌‌ها است. نتيجه‌‌گيری: با توجه به پايايی و روايی مناسب مقياس کمرويی، می‌‌توان از آن برای اندازه‌‌گيری ميزان کمرويی استفاده کر