ساخت و اعتباريابی مقياسی برای سنجش بخشودگی بين فردی

Abstract

هدف: هدف از اين پژوهش ساخت و اعتباريابی مقياسی برای سنجش بخشودگی بين‌‌فردی بود که متناسب با ويژگی‌‌های فرهنگی- اجتماعی ايران باشد. روش: نمونه پژوهش شامل400 نفر (237 زن و 163 مرد) از دانشجويان دانشگاه‌‌های اهواز بود که به صورت تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. برای جمع‌‌آوری اطلاعات از مقياس بخشودگی خانوادگی پولارد و همکاران، مقياس پرخاشگری زاهدی‌فر و همکاران و خرده‌مقياس توافق‌پذيری فرم کوتاه پرسش‌نامه شخصيتی نئو استفاده شد. داده‌‌ها با روش همبستگی ساده و رگرسيون چند متغيری گام به گام مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌‌ها: نتايج تحليل عاملی نشان داد که مقياس بخشودگی بين فردی، از سه عامل تشکيل شده است، به‌طوری‌ که از کل 25 ماده مقياس، 12 ماده بر روی عامل اول (ارتباط مجدد و کنترل انتقام‌‌جويی)، شش ماده بر روی عامل دوم (کنترل رنجش) و هفت ماده بر روی عامل سوم (درک و فهم واقع‌‌بينانه) قرار گرفته است. نتيجه‌گيری: مقياس بخشودگی بين فردی دارای اعتبار و پايايی مطلوبی جهت سنجش اين ويژگی در بين جمعيت دانشجويی می‌‌باشد