بررسی اثر ميزوپروستول واژينال بر طول مدت زايمان در پارگی زودرس و قبل از ترم کيسه آبThe Effect of Intravaginal Misoprostol on the Duration of Labor in Preterm Premature Rupture of Membrane

Abstract

زمينه و هدف: پارگی زودرس کيسه آب يکی از مسايل شايع مامايی است و القای موفق زايمان خصوصاً در مواردی که Bishop score پايين است، عامل مهمی در کاهش بروز عوارض مادری و جنينی می‌باشد. هدف از انجام اين مطالعه، بررسی اثر ميزوپروستول واژينال بر طول مدت زايمان در موارد پارگی زودرس و قبل از ترم کيسه آب و Bishop score پايين است. روش بررسی: در اين بررسی که به صورت کارآزمايی بالينی با تخصيص تصادفی انجام شد، 108 خانم باردار با تشخيص پارگی زودرس کيسه آب در سن بارداری 37-29 هفته و با 4Bishop score≤ که انديکاسيون ختم بارداری داشتند، در دو گروه مساوی تحت القای زايمان با 25 ميکروگرم ميزوپروستول واژينال و متعاقباًٌ اکسی‌توسين(مورد) يا اکسی‌توسين به تنهايی(شاهد) قرار گرفته و از نظر طول مدت زايمان، نحوه زايمان، و عوارض جانبی مقايسه گرديدند. يافته‌ها: براساس نتايج حاصل از اين بررسی، فاصله زمانی بين القاء دردهای زايمانی تا زايمان در گروه مورد کمتر از گروه شاهد بود(01/248±68/507 دقيقه در مقابل 38/246±66/596 دقيقه)(005/0=p). عليرغم تشابه ميزان کلی سزارين در دو گروه، ميزان سزارين به علت عدم پاسخ به القای زايمان در گروه مورد کمتر از شاهد بود(9% در مقابل 19%)(004/0=p). دو گروه از نظر وزن هنگام تولد و آپگار دقيقه اول و پنجم نوزادان تفاوتی نداشتند. تاکی‌سيستول در هيچ يک از گروه‌ها مشاهــده نشــد. عـوارض ميزوپروستول شامل دو مورد(7/3%) سردرد(که به مسکن پاسخ داد) و 3 مورد(5/5%) تهوع(که نياز به درمان خاصی نداشت) بود. نتيجه‌گيری: با توجه به نتايج اين بررسی، به نظر می‌رسد که از ميزوپروستول واژينال می‌توان جهت کاهش طول مدت Labor در موارد پارگی‌های زودرس و قبل از ترم کيسه آب با Bishop score پايين به عنوان روشی موثر، ايمن و اقتصادی استفاده کرد