زمينه و هدف: استرپتوکوکوس های گروه B (استرپتوکوکوس آگالاکتيه) يکی از عوامل شايع ايجاد سپسيس و مننژيت در نوزادان و همچنين بيماری های مهاجم در زنان باردار هستند و میتوانند در بزرگسالان با شرايط زمينهای مانند نقص سيستم ايمنی نيز بيماری ايجاد کنند. کپسول پلیساکاريدی جزء فاکتورهای ويرولانس مهم استرپتوکوکوس آگالاکتيه میباشد و اين باکتری از طريق آنتیژنهای کپسولی به ٩ سروتايپ تقسيم میشود. توزيع سروتايپهای کپسولی بسته به دورههای زمانی و مناطق جغرافيايی مختلف، متفاوت میباشد . هدف از اين مطالعه، بررسی فراوانی سروتايپهای کپسولی استرپتوکوکوس های گروه B جدا شده از نمونه بالينی بيماران بر اساس ژنوتايپينگ گروه ژنهای کپسولی و تعيين سروتايپهای کپسولی شايع اين باکتری میباشد.
روشکار : در اين مطالعه مقطعی- تحليلی که در مدت ٧ ماه از شهريور ١٣٨٨ لغايت اسفند ١٣٨٨ انجام گرديد ٥٠ نمونه استرپتوکوکوس گروه B از نمونههای کلينيکی شامل: ادرار، ترشحات واژن، مايع منی و ترشحات مجرا جدا شده و با روش رنگآميزی گرم، آزمايش کاتالاز، واکنش CAMP و مقاومت به ديسک باسيتراسين ( U ٠٤ / ٠ ) و ديسک SXT مورد شناسايی قرار گرفتند. سپس DNA ژنومی نمونهها با استفاده از کيت استخراج DNA تخليص گرديد و سروتايپ کپسولی با استفاده از روش Multiplex PCR تعيين گرديد. برای آناليز آماری از روش Chi-square استفاده شد . از SPSS V.13 نيز استفاده شد.
يافتهها: در ٥٠ نمونه بالينی استرپتوکوکوس گروه B ، سروتايپ غالب سروتايپ III ٢٥ مورد ( ٥٠ %) و سپس سروتايپ V ٨ مورد ( ١٦ %) بود. سروتايپهای بعدی به ترتيب Ia ٧ مورد ( ١٤ %) و II ٧ مورد ( ١٤ %) بودند و سروتايپهای Ib ، IV ، VI ، VII و VIII به دست نيامد. ٣ نمونه ( ٦ %) نيز غيرقابل تيپ بندی (Nontypeable) بودند.
نتيجهگيری: نتيجه کلی حاصل از اين مطالعه نشاندهنده اين است که سروتايپهای III و V رايجترين سروتايپهای کپسولی در ميان نمونههای بالينی استرپتوکوکوس گروه B در بررسی حاضر بودند
