زمينه و هدف: شکستگی استخوان اسکافوئيد به عنوان شايعترين شکستگی مچ دست در برخی موارد دچار عارضه عدم جوش خوردگیNon-union)) میشود. هدف از اين مطالعه، بررسی و مقايسه شواهد راديولوژيک وجود جوش خوردگی((Union و وضعيت عملکردی بيماران درمان شده با عدم جوش خوردگی استخوان اسکافوئيد به روشهای گرافت استخوانی همراه با ثابتسازی (پين يا پيچ) و بدون ثابتسازی میباشد.
روش کار: در اين مطالعه کوهورت گذشته نگر کليه بيمارانی که طی سالهای 1383 الی شش ماهه اول سال 1388 به بيمارستان شفا يحيائيان به علت عدم جوش خوردگی اسکافوئيد مراجعه و تحت عمل جراحی قرار گرفته بودند، جهت بررسیهای بيشتر دعوت شدند. از مجموع 58 بيمار، 37 بيمار (39 عدم جوش خوردگی) جهت پیگيری حاضر شدند. با استفاده از راديوگرافیهای مچ دست (رخ و نيم رخ) و سيستم امتياز دهی Green-O'Brien Modified جوشخوردگی و وضعيت عملکردی بيماران بررسی شدند و نتايج با آزمون آماری کای- دو مورد مقايسه قرار گرفتند. تجزيه و تحليل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS V.13.0 انجام شد.
يافتهها: 27 عمل جراحی (2/69%) همراه با فيکساسيون (ثابت سازی) و 12 عمل جراحی (8/30%) بدون فيکساسيون انجام شده بود. در گروهی که فيکساسيون انجام شده بود 25 بيمار (6/92%) جوش خوردگی داشنتد و در گروه ديگر تمامی 12 بيمار (100%) جوش خوردگی داشتند (4/0=p). در گروهی که فيکساسيون انجام شده بود 2 بيمار نسبتا خوب، 17 بيمار خوب و 8 بيمار نتايج عالی داشتند. در گروه ديگر به ترتيب يک بيمار، 7 بيمار و 4 بيمار نتايج نسبتاً خوب، خوب و عالی داشتند (9/0=p).
نتيجهگيری: اقدام به انجام ثابتسازی يا عدم انجام آن در عدم جوش خوردگی اسکافوئيد بر اساس يافتههای حين عمل جراحی، تيپ عدم جوش خوردگی و طبق نظر و تجربه جراح صورت میگيرد. طبق نتايج حاصله تفاوت معنیداری از لحاظ ميزان جوش خوردگی و وضعيت عملکردی بين دو گروه از بيماران مورد مطالعه مشاهده نشد
