زمينه و هدف: عفونت حاصل ازهپاتيت Bيک مشکل جدی بهداشت جهانی است. طبق ارزيابی هايی که تاکنون انجام شده، هر ساله حدود 500000 تا 2/1 ميليون مرگ ناشی از هپاتيت مزمن، سيروز و هپاتوسلولار در سراسر جهان گزارش میشود. از انجائی که دادههای اپيدميولوژيکی حاصل از تعيين ژنوتيپها و ساب ژنوتيپهای ويروس هپاتيت B، کمک شايانی در برنامههای واکسيناسيون، درمانهای ضد ويروسی، تشخيص و پيشگيری از بيماری را فراهم میسازد، لذا بر آن شديم تا ژنوتيپهای اين ويروس را در زندانيان معتاد به مواد مخدر تزريقی مورد بررسی قرار دهيم.
روش کار: در تحقيقی که به صورت مقطعی در سال 2008، برروی 122 نمونه سرمی ازافراد معتاد به مواد مخدر تزريقی حامل HBsAg جهت تعيين نوع ژنوتيپ ويروس HBV درسطح استان تهران انجام گرديد، با استفاده از روشهای مولکولی مقرون به صرفه PCR و RFLP، ژنوتيپ آنها تعيين شد. سپس آزمايشات تأييدی توالی يابی مستقيم انجام و درخت فيلوژنتيکی بااستفاده از نرم افزارهای بيوانفورماتيک (Bioedit,Mega,ClustalW) ترسيم گرديد و به وسيله آزمون آماری SPSS16، P<0.05 مورد بررسی قرار گرفت.
يافتهها : 115نمونه سرمی پس از انجامNested PCR مثبت گزارش شدند. ژنوتيپ کليه نمونهها پس از RFLP با استفاده از آنزيمهای برشی (BsrI , StyI, EaeI ,DpnI , HpaI)Iو همچنين توالی يابی مستقيم به همراه رسم درخت فيلوژنتيکی با روش Neighbor-Joining، در 100% نمونهها، ژنوتيپ D (ساب ژنوتيپ D1 وساب تايپayw2 (را نشان دادند.
نتيجه گيری: در اين پژوهش از 115 نمونه سرمی مورد مطالعه، مشخص گرديد که ژنوتيپ غالب در زندانيان مبتلا، ژنوتيپ D میباشد. به عبارتی گونههای ژنوتيپی HBV ايرانيان در ارتباط نزديک با يکديگر و همگون میباشند. حضور اين ژنوتيپ با پايين بودن ميزان بيماریهای شديد کبدی ناشی ازعفونت مزمن هپاتيت B (سيروز، هپاتوسلولار کارسينوما) در ايران مطابقت دارد
