زمينه و هدف: شکستگیهای قاعده تيبيا از جمله شکستگیهای با اهميتی است که درگير کننده يکی از مفاصل تحمل کننده وزن بدن است و آسيبهای جدی آن میتواند با اختلال عملکرد همراه باشد. هدف از انجام اين مطالعه بررسی نتايج درمان دربيماران با شکستگيهای پلاتوی تيبيا و مقايسه نتايج با دو معيار(visual analogue scale& Lyscholm knee score) میباشد.
روش بررسی: مطالعه حاضر، يک مطالعه مقطعی – توصيفی بوده است که بر روی 54 بيمار مراجعه کننده به بيمارستان رسول اکرم (ص) که در فاصله سالهای 1385 – 1380 با شکستگی پلاتوی تيبيا به اين مرکز آمده بودند، انجام گرفت. به منظور جمع آوری دادهها از پروندههای بيمارستانی بيماران استفاده شد. در آناليز تحليلی نيز از آزمونهای K .S.، Kruskal-wallis و
Chi Square
استفاده شد.
يافتهها: ميانگين امتياز دهی Lysholm در کل بيماران 37/12 ± 77/79 بود. کمترين ميزان امتياز 48 بود که در 3 مورد گزارش گرديد. بيشترين امتياز 94 بود و توسط 9 بيمار (7/16%) کسب شده بود. با توجه به امتياز کسب شده توسط بيماران، 8 بيمار (81/14%) در گروه عالی، 19 بيمار (18/35%) در گروه خوب،17 بيمار (48/31%) در گروه نسبتا خوب و 10 بيمار (51/18% ) در گروه ضعيف قرار داشتهاند. ميانگين نمره Visual Analogue Score بيماران، 14/1 ± 77/2 بوده است.
نتيجهگيری: با توجه به نتايج مطالعه حاضر و مطالعات پيشين میتوان بيان داشت که شکستگی پلاتوی تيبيا يک شکستگی پيچيده و چالش برانگيز در درمان میباشد. ارزيابی مناسب پيش از اقدامات درمانی و نيز جا اندازی در وضعيت صحيح آناتوميک سطوح مفصلی همراه با فيکساسيون داخلی پايدار میتواند منتج به عملکرد مناسب تر گردد
