مسموميت يکی از علل مهم مرگومير در اغلب کشورها میباشد و داروها يکی از شايعترين علل مسموميتها هستند. کودکان 1 تا 5 سال، جوانان در محدوده سنی 12 تا 30 سال و سالخوردگان بالای 50 سال، شايعترين گروه سنی را در مسموميتها تشکيل میدهند. هدف از اين مطالعه، بررسی مسموميتهای دارويی و شيميايی در هر دو گروه سنی بزرگسال و کودکان در بيمارستانهای بوعلی و نيمه شعبان شهرستان ساری بوده است. در اين تحقيق از روش توصيفی(جمعآوری دادهها) استفاده شد و در مجموع 194 مورد مسموميت حاد دارويی در بيمارستانهای بوعلی و نيمه شعبان ساری(2 مرکز درمانی مسموميتها)، طی 2 سال(سالهای 1379 تا 81) مورد مطالعه قرار گرفت. همچنين عوامل مختلفی مانند سن و جنس افراد مسموم شده و نوع و عامل مسموميت بررسی شد. براساس نتايج به دست آمده، 65% از مسمومان را بزرگسالان و ساير موارد را کودکان تشکيل میدادند. بنزوديازپينها و داروهای ضد افسردگیهای سه حلقهای رايجترين داروهای ايجاد کننده مسموميت بودند(5/25%). مسموميتهای غير دارويی 4/28% کل مسموميتها را تشکيل میدادند و شامل هيدروکربنها، اوپيوييدها و مواد شيميايی و مواد مشابه آن بودند. جمعيت زنان مسموم بيش از مردان بود و به طور عمده با انگيزه خودکشی انجام شده بود. اين مسئله به احتمال زياد ناشی از افزايش فشارهای روحی ـ روانی، صنعتی و اجتماعی میباشد. خودکشی در جوانان بيشتر در ارتباط با مسايل جوانان و روابط والدين، نارسايی تحصيلی، عدم موفقيت اجتماعی، احساس تنهايی، بحران شخصيت و گرايش به استفاده از داروها و الکل(اعتياد) بوده است. در کودکان به طور عمده مسموميتها اتفاقی بود که نشان دهنده عدم آگاهی و آموزش والدين میباشد بنابراين افزايش اطلاعات و آگاهیهای لازم در مورد مصرف و چگونگی نگهداری داروها ضروری است و تعويض داروهای با عوارض بالا مانند ضد افسردگیهای سه حلقهای با داروهای کم عارضهتر مانند مهارکنندههای باز جذب سروتونين توصيه میگردد
