معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ايران
Abstract
هدف: هدف اين پژوهش بررسی عوامل مؤثر منجر به قتل در زنان دارای اين اتهام بود. روش: در اين پژوهش که از نوع پژوهشهای کيفی است با 19 زن متهم به قتل در زندان مرکزی اصفهان، يک مصاحبه عميق انجام شد و طی آن عواملی چون شرايط دوران کودکی و خانوادگی، ازدواج، ويژگیهای فردی و خانوادگی همسر و انگيزههای قتل بررسی گرديد. با کدگذاری مصاحبهها و دستهبندی کدهای مشابه، سه گروه اصلی «عوامل مربوط به قاتل»، «عوامل مربوط به مقتول» و «عوامل مربوط به قتل» مشخص شد. يافتهها: متهمان بيشتر حاشيهنشين و روستانشين، در خانوادههايی با جمعيت بالا و سواد کم و درآمد پايين بودند. سابقه خشونت و اعتياد در شماری از خانوادههای آنها گزارش شد ولی مشکل اصلی خانوادهها نبود. بيشتر افراد مورد بررسی تحصيلات پايينتر از دوره راهنمايی داشته و پيش از ارتکاب به چنين جرمی سابقه جرم و زندانیشدن به جز يک مورد نداشتند. سابقه اختلال مهم روانپزشکی، رفتارهای ضداجتماعی و منافی عفت، پرخاشگری و اعتياد پيش از ازدواج در هيچکدام از آنها گزارش نشد. مهمترين انگيزههای قتل، عوامل فردی مربوط به مقتول و مشکلات زندگی پس از ازدواج بود. در بيشتر موارد، مقتول فردی پرخاشگر، با سابقه آزارهای جسمی، جنسی و روانی شديد نسبت به همسر، اعتياد، سابقه روابط خارج از زناشويی، تشويق يا تهديد زنان به کسب درآمد از راههای غيرشرعی، بیکاری و وضع مالی نامناسب بود. نتيجهگيری: ازدواجهای نامناسب میتوانند پيامدهای زيانبار فردی، خانوادگی و اجتماعی داشته باشن
