تفاوت‌های جنسی در صميميت اجتماعی: نقش سبک‌های هويت

Abstract

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بين جنسيت و صميميت اجتماعی با تأکيد بر نقش ميانجی‌گر سبک‌های هويت در دانش‌آموزان دبيرستانی انجام شد. روش: در يک بررسی توصيفی- مقطعی 2099 دانش آموز (1008 پسر و 1091 دختر) که به روش نمونه‌گيری خوشه‌ای- تصادفی از ميان دانش‌آموزان دبيرستان‌های دولتی شهر تهران انتخاب شده‌ بودند به پرسش‌نامه‌های سبک‌های هويت (ISI-6G) و صميميت اجتماعی ميلر (MSIS) پاسخ دادند. داده‌ها به‌کمک تحليل واريانس چندمتغيری، ضريب همبستگی گشتاوری پيرسون و رگرسيون سلسله مراتبی تحليل شدند. يافته‌ها: نتايج تحليل واريانس چندمتغيری نشان داد که به‌طور کلی بين دو جنس و پايه‌های تحصيلی مختلف از نظر سطوح سه‌گانه سبک‌های هويت تفاوت معنی‌داری وجود دارد. نتايج ماتريس همبستگی نشان داد که در دانش‌آموزان دختر و پسر، بين نمرات صميميت اجتماعی (01/0p<) و سبک‌های اطلاعاتی (01/0p<)، هنجاری و تعهد (01/0p<) رابطه مثبت و معنی‌دار، و بين سبک سردرگم و صميميت اجتماعی در دختران رابطه منفی و غيرمعنی‌دار و در پسران رابطه منفی و معنی‌دار (05/0p<) وجود دارد. نتايج تحليل رگرسيون سلسله مراتبی نيز نشان داد که متغيرهای جنسيت (001/0p<)، پايه تحصيلی (01/0p<) و سبک‌های هويت اطلاعاتی (001/0p<)، هنجاری (001/0p<) و تعهد هويتی (05/0p<) به طور معنی‌داری صميميت اجتماعی را پيش‌بينی می‌کنند. نتيجه‌گيری: با وجود رابطه معنی‌دار سبک‌های هويت اطلاعاتی و هنجاری با صميميت اجتماعی در بررسی رابطه بين متغيرهای جمعيت‌شناختی جنس و سن با صميميت اجتماعی، توجه به نقش ميانجی‌گر سبک‌های هويت از اهميت چندانی برخوردار نيست