مقايسه تأثير سه روش پرورش خلاقيت در افزايش خلاقيت دانش‌آموزان پايه دوم راهنمايی

Abstract

هدف:�اين�پژوهش�با�هدف�بررسی�و�مقايسه�تأثير�سه�روش�پرورش�خلاقيت�(بارش�فکری،�ارتباط�اجباری و سينکتيکس) بر افزايش خلاقيت دانش‌آموزان پايه دوم مدارس راهنمايی شهرکرد انجام گرديد. روش: اين پژوهش آزمايشی، از نوع پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه بود. برای اندازه‌گيری متغير وابسته يعنی خلاقيت، آزمون‌های تفکر خلاق تورنس (فرم ب) به‌کار برده شد. در اين پژوهش 80 نفر دانش‌آموز دوم راهنمايی (40 دختر و 40 پسر) به‌صورت تصادفی نمونه‌گيری و در چهار گروه 10 نفره (بارش فکری، ارتباط اجباری، سينکتيکس و گواه) جای داده شدند. يافته‌ها: يافته‌ها تفاوت ميان نمرات پيش‌آزمون و پس‌آزمون همه گروه‌ها به‌جز گروه گواه را معنی‌دار نشان دادند (گروه بارش فکری 05/0p< ، گروه سينکتيکس 01/0p< و گروه ارتباط اجباری 05/0p<). هم‌چنين تفاوت ميان شيوه‌های پرورش خلاقيت معنی‌دار نبود؛ يعنی هيچ يک از روش‌های پرورش خلاقيت نسبت به روش ديگر برتری نداشت، ولی بين گروه گواه و سه گروه آموزش تفاوت معنی‌دار ديده شد (001/0p<). نتيجه‌گيری: آموزش خلاقيت صرف‌نظر از شيوه آموزش به رشد و پرورش خلاقيت دانش‌آموزان کمک می‌کند