زمينه و هدف: آسم، بهعنوان شايعترين بيماری تنفسی با افزايش فعاليتهای التهابی، اکسيداتيوی و آپوپتوتيکی همراه است و در اين بيماران کاهش غلظت روی سرم و مو گزارش شده است. روی بهعنوان فاکتور ضد التهاب، آنتیاکسيدان و عامل ضد آپوپتوز شناخته شده است. مطالعه حاضر، با هدف بررسی تأثير مکمل روی بر عملکرد تنفسی بيماران مبتلا به آسم مراجعهکننده به بيمارستان حضرت رسول اکرم(ص) تهران انجام شد.
روش بررسی: اين تحقيق به روش کارآزمايی بالينی قبل و بعد بر روی 29 فرد مبتلا به آسم که در شرايط تثبيت شده به سر میبردند، صورت گرفت. اين بيماران به مدت 8 هفته کپسول 50 ميلیگرمی روی (يک روز در ميان) مصرف نمودند. نمونه خون در ابتدا مطالعه از بيماران گرفته شد و غلظت روی سرم به روش اسپکتروفتومتری جذب اتمی اندازهگيری و با نمونه روی سرم 29 فرد غيرمبتلا مقايسه شد. قبل و بعد از مکمل ياری، فاکتورهای تنفسی از قبيل ظرفيت حياتی اجباری (Forced Vital Capacity-FVC) حجم بازدمی ثانيه اول (Forced Expiratory Volume in one1 second FEV1)، ظرفيت حياتی (Vital Capacity-VC) و نسبت حجم بازدمی ثانيه اول به ظرفيت حياتی اجباری (FEV1/FVC) توسط دستگاه اسپيرومتری اندازهگيری شد. دريافت غذايی اين بيماران نيز با استفاده از پرسشنامه يادآمد 24 ساعت غذا، اندازهگيری گرديد. سرانجام، يافتهها با استفاده از نرمافزار SPSS (Version 10) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته و از تستهای آماری Paired t-test و t مستقل استفاده شد.
يافتهها: غلظت روی سرم در افراد مبتلا به آسم 16/0±68/0 ميلیگرم در ليتر (mg/1) گزارش شد که در مقايسه با روی سرم افراد غيرمبتلا، تفاوت معنیداری را نشان داد (05/0P) و متوسط دريافت روزانه روی از رژيم غذايی 60% ميزان توصيه شده روزانه گزارش شد.
نتيجهگيری: بر اساس اين مطالعه که نشان داد غلظت روی سرم در بيماران مبتلا به آسم پايينتر از افراد غيرمبتلاست، مکمل ياری با 50 ميلیگرم روی (يک روز در ميان) بعد از 8 هفته، نتوانست بهبودی در فاکتورهای تنفسی ايجاد کند. مطالعات مداخلهای بيشتری در اين زمينه مورد نياز است
