تأثيرآموزش مديريت خشم بر مهارت‌های سازگاری پسران دوره متوسطه شهر تهران

Abstract

هدف: اين پژوهش با هدف بررسی تأثيرآموزش مديريت خشم بر مهارت‌های سازگاری آن دسته از دانش‌آموزان پسر دوره متوسطه که در زمينه مديريت خشم کاستی‌های اساسی داشته و در اثر برون‌ريزی افراطی خشم، آمادگی پرخاشگری وخشونت داشته و يا زمينه‌های بيشتری برای ناسازگاری داشتند، انجام شد. روش: برای انجام اين بررسی، پرسش‌نامه ابراز حالت- صفت خشم به‌عنوان يک ابزار سرند بر روی 170دانش‌آموز پايه‌های دوم و سوم دبيرستان اجرا شد. افرادی که بر پايه نمره‌های اين آزمون در رتبه درصدی 75 و بالاتر قرار داشتند، به‌عنوان گروه هدف تعريف و از ميان آنها 32 نفر به‌تصادف انتخاب و در دو گروه جای داده شدند و برنامه آموزش مديريت خشم به‌عنوان عامل آزمايشی، برای 16 عضوگروه آزمايش ارايه شد. برای اندازه‌گيری مهارت‌های سازگاری، از پرسش‌نامه سازگاری دانش‌آموزان بهره گرفته شد. برای پردازش داده‌ها، تحليل کوواريانس وآزمون t� به‌کار برده شد.يافته‌ها: نسبت F مشاهده‌شده از نظر آماری معنی‌دار بود (01/0p<) و پس از کنترل يا تعديل سهم پيش‌آزمون، ميانگين‌های دو گروه در نمره‌های پس‌آزمون تفاوت داشتند. اين بررسی نشان داد که 58% تغييرات نمره‌های ناسازگاری افراد در پس‌آزمون به‌وسيله برنامه آموزش مديريت خشم و نمره‌های ناسازگاری افراد در پيش‌آزمون تبيين می‌شود که نزديک به 27% آن مربوط به سهم ويژه متغير آزمايشی است. نتيجه‌گيری: اجرای برنامه آموزش مديريت خشم می‌تواند، مهارت‌های آزمودنی‌ها را در زمينه سازگاری گسترش دهد و از شدت ناسازگاری آنان بکاهد