پيش‌بينی بهبودی يا بازگشت به سوءمصرف مواد مخدر بر پايه هوش هيجانی و رويارويی مذهبی

Abstract

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی نقش پيش‌بينی‌کنندگی هوش هيجانی و رويارويی مذهبی در بهبودی يا بازگشت به سوءمصرف مواد بود. روش: در يک بررسی 62 مرد مراجعه‌کننده به مراکز ترک اعتياد «تولد دوباره» و «اميد» شهرستان نجف‌آباد که به روش نمونه‌گيری در دسترس انتخاب شده بودند در دو گروه پاک (31 نفر با سابقه پاکی دست‌‌کم يک‌سال) و بازگشتی (31 نفر با سابقه پاکی کمتر از يک‌سال) به‌کمک مقياس شيوه‌های رويارويی مذهبی و پرسش‌نامه هوش هيجانی- صفتی، گردآوری شدند داده‌ها با بهره‌گيری از روش آماری تحليل مميز و آزمون t برای گروه‌های مستقل تحليل شدند. يافته‌ها: افراد پاک و بازگشتی تفاوت معنی‌دار در سه متغير رويارويی مذهبی درون شخصی (001/0p<)، رويارويی مذهبی بيرون اجتماعی (05/0p<) و هوش هيجانی (001/0p<) داشتند. آزمون تحليل مميز نيز نشان داد که بر پايه دو متغير رويارويی مذهبی درون شخصی و هوش هيجانی، می‌توان 79% از افراد بهبوديافته و بازگشتی را از يکديگر متمايز نمود. نتيجه‌گيری: رويارويی مذهبی درون شخصی مهمترين عامل تمايز گروهی برای طبقه‌بندی مراجعان به مراکز ترک اعتياد در دو گروه پاک يا بازگشتی است