معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ايران
Abstract
هدف: اين بررسی با هدف گردآوری و مقايسه پژوهشهای انجامشده درسطح کشور در ارتباط با خودکشی و اقدام به خودکشی انجام شد.
روش: با بهرهگيری از اطلاعات موجود در سيستم اينترنتی و پايگاه اطلاعرسانی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به بررسی مقالههای منتشرشده در زمينه اقدام به خودکشی و خودکشی، پرداخته شد.
يافتهها: در پژوهشهای بازبينیشده 3477 نفر مورد بررسی قرار گرفتهاند. دامنه سنی مردان 39-30 و زنان زير30 سال بود. 8/71% سابقه اختلال خلقی و 5/53% اقدام به سوءمصرف دارو به منظور خودکشی داشتهاند. شيوع خودکشی درايران 4/9 در 100000 بهدست آمد.
نتيجهگيری: شيوع خودکشی در ايران نسبت به آمار جهانی پايينتر و مهمترين روش برای اقدام به خودکشی مسموميت با داروها بوده است. زنان دو برابر مردان اقدام به خودکشی میکنند و روش شايعتر خودکشی در مردان حلقآويزکردن و در زنان خودسوزی است
