زمينه و هدف: کمردرد يکی از مشکلات شايعی است که معضلات و محدوديتهای قابل توجهی را برای فرد و جامعه به همراه دارد. اندازهگيری انحنای مهرههای کمری در بررسی کمردرد ميتواند مفيد باشد که يکی از اين موارد، اندازه زاويه کمری- خاجی ميباشد؛ اين در حالی است که هنوز بهطورکامل اندازه مقادير نرمال اين زاويه در جمعيت عادی و سالم مشخص نشده است. بنابراين با توجه به شيوع بالای کمردرد در جمعيت ايرانی و همچنين عدم انجام مطالعات کافی در زمينه تعيين اندازه زاويه کمری- خاجی به عنوان يک عامل زمينه ساز در بروز کمردرد در جامعه ايرانی، اين مطالعه با هدف بررسی اندازه اين زاويه در افراد انجام گرفت .
روش بررسی: اين مطالعه به روش مقطعی( Cross-sectional ) و بر روی مراجعهکنندگان به درمانگاه ارتوپدی بيمارستان حضرت رسول اکرم (ص) شهر تهران انجام گرفت. نمونهگيری به روش غيراحتمالی( Non-probability ) و آسان( Convenience ) انجام شد. در نهايت 130 نفر که دارای معيارهای مطالعه بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. برای اين منظور فرم جمع آوری اطلاعات( check list ) شامل مشخصات دموگرافيک همچون سن و جنس در مورد کليه افراد مراجعهکننده تکميل ميگرديد. به منظور ارزيابی زاويه کمری ـ خاجی( Lumbosacral angle ) از تمامی افراد در زمان مراجعه راديوگرافی ايستاده جانبی( standing lateral ) ناحيه کمری ـ خاجی بعمل ميآمد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.
يافتهها: از مجموع 130 فرد مورد مطالعه، 70 نفر زن و 60 نفر مرد بودند. ميانگين کلی زاويه کمری ـ خاجی برابر(47/0= SD ) ˚ 77/13 بدست آمد. ميانگين اين زاويه در مردان(8/1= SD ) ˚ 84/13 و در زنان(6/0= SD ) ˚ 17/13 بود که اين اختلاف از نظر آماری معنيدار نبود(05/0< P ). همچنين همبستگی آماری معنيداری بين سن افراد با اندازه زاويه کمری ـ خاجی بدست آمد(025/0= P ).
نتيجهگيری: نتايج مطالعه حاضر نشان ميدهد که اندازه زاويه کمری- خاجی در جمعيت ايرانی ˚ 14- 12 میباشد. انجام مطالعات بيشتر بر روی اندازه زاويه اين مفصل در جامعه ايرانی و بويژه بررسی دقيق ارتباط مقادير اين زاويه با بروز مشکلاتی همچون کمردرد که در جامعه ما از شيوع بالايی برخوردار است، ضروری به نظر میرس
