زمينه و هدف: عفونتهای مکرر و يا مزمن آدنوتونسيلر، بيشتر کودکان را گرفتار میکند. فراوانی پاتوژنهای تنفسی بالقوه در سطح آدنوئيد و لوزه کودکان مبتلا به علايم متوسط تونسيلوفارنژيت و يا هيپرتروفی آدنوتونسيلر، تفاوت زيادی با کودکان بدون علامت ندارد. کلاميدياپنومونيه، پاتوژن شايع دستگاه تنفسی کودکان است. در مورد کلونيزاسيون واقعی و لکاليزاسيون باکتری در دستگاه تنفسی، اطلاعات زيادی در دسترس نيست. يافتههای اخير نشان میدهند که احتملاً کلاميديا، يک پاتوژن شايع در نسج آدنوئيد کودکانی که آدنوئيدکتومی میشوند، میباشد. هدف از اين مطالعه، تعيين عفونت کلاميديا پنومونيه در نسج آدنوئيد کودکانی که آدنوئيدکتومی میشوند با روش PCR(Polymerase chain reaction) و اندازهگيری آنتیبادی اختصاصی در سرم بيماران بود. روش بررسی: اين مطالعه، از نوع مقطعی ـ توصيفی بود که در طی 1 سال(85-1384)، بر روی 44 نمونه آدنوئيد کودکانی که در بخش گوش و حلق و بينی مجتمع حضرت رسول اکرم(ص)، آدنوئيدکتومی شدند، آزمايش اختصاصی PCR کلاميديا انجام گرفت. 168 آزمايش سرولوژی اليزا(2 نوع آنتیبادی فاز حاد و قبلی برای هر نمونه) انجام شد. نمونهها از 53 بيمار(1/63%) و 31 کودک سالم(9/36%) گرفته شدند. اطلاعات جمعآوری شده توسط نرمافزار آماری(version 10.5)SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافتهها: سن بيماران، 14-3 سال با دامنه 11 سال و ميانگين سنی 95/7 سال و انحراف معيار ±98/1 سال بود. 8/54% بيماران، پسر و 2/45%، دختر بودند. فصل آدنوئيدکتومی در 24% موارد، بهار، در 18%، تابستان، در 36%، پاييز و در 22%، زمستان بود. با روش PCR، DNA کلاميديا در 7 نمونه از 44 نمونه آدنوئيد بيماران(9/15%) مثبت بود. مثبت شدن PCR، بين دو جنس و در گروههای سنی، تفاوتی نداشت. از کل کودکان، 7/3% به عفونت حاد مبتلا بودند و 3/12% ايمنی قبلی به کلاميديا داشتند. با روش سرولوژی، از 51 بيمار فقط 1 مورد(2%)، عفونت حاد و 6 نفر(8/11%)، ايمنی قبلی به کلاميديا داشتند. بين گروه بيمار و شاهد، ايمنی حاد و قبلی به کلاميديا تفاوتی نداشت. نتيجهگيری: نتايج نشان میدهند که عفونت کلاميديايی يافته نسبتاً شايعی در نسج آدنوئيد کودکانی که آدنوئيدکتومی میشوند، میباشد. نسج آدنوئيد میتواند به عنوان مخزن باکتریهای ايجاد کننده عفونت سينوس و ريه و حتی عفونتهای مزمن گوش باشد. اگر چه کلاميديا پنومونيه يافته شايعی در آدنوئيد کودکانی که آدنوئيدکتومی میشوند، میباشد اما اينکه کلاميديا در گروه بيماران نقش پاتوژن دارد را نمیتوان با نتايج اين مطالعه به تنهايی مشخص نمود. توصيه میشود، در صورت عدم پاسخ درمانی آدنوئيديت به داروهای معمول، قبل از عمل جراحی، از آنتیبيوتيکهای موثر بر عفونت کلاميديا(مناسب با سن مريض) مانند اريترومايسين يا تتراسيکلين و يا ماکروليدهای جديد مثل آزيترومايسين يا کلاريترومايسين استفاده شود
