زمينه و هدف: با توجه به افزايش شيوع جراحی بای پاس عروق کرونر (Coronary Artery Bypass Graft Surgery) و نقش برجسته عوامل روانشناختی و ناتوانی جنسی در پيش آگهی و عود اين بيماری، مطالعه حاضر با هدف تعيين رابطه بين عوامل روانشناختی و ناتوانی جنسی با کيفيت زندگی بيماران مرد پس از جراحی بای پاس عروق کرونر در سال 1390 انجام شده است.
روش کار: در اين مطالعه توصيفی- تحليلی 160 بيمار مرد، 4 هفته پس از جراحی بای پاس عروق کرونر به صورت نمونه گيری تصادفی انتخاب شدند و پرسشنامه های مربوط به اطلاعات فردی، پرسشنامه سنجش اضطراب، افسردگی و استرس (Depression Anxiety Stress Scales)، سنجش ناتوانی جنسي (The International Index of Erectile Function (IIEF-5) Questionnaire ) و کيفيت زندگی (The Short Form (36) Health Survey ) را تکميل کردند. داده ها توسط نرم افزار SPSS و آزمون تی مستقل و همبستگی پيرسون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافتهها: ميانگين سنی افراد مورد مطالعه 60 سال بود. بيماران کمترين نمره را در ابعاد محدوديت نقش جسمانی و هيجانی و بيشترين نمره را در ابعاد سلامت روان و سلامت عمومی کسب کرده بودند. از بين متغيرهای روانشناسی مورد بحث، ميانگين نمره افسردگي رابطه معنی داری با ميانگين نمره کيفيت زندگی داشت (02/0=p). 4/62 درصد بيماران دارای درجاتی از افسردگی، 7/86 درصد دارای درجاتی از استرس و 3/47 درصد دارای درجاتی از اضطراب بودند. ضمنا 5/85 درصد بيماران دارای ناتوانی جنسی از خفيف تا شديد بودند. بين ميانگين نمره ناتوانی جنسی با کيفيت زندگی ارتباط معنی داری نبود. اما بين نمره اضطراب (03/0=p) و افسردگی (001/0p=) با ناتوانی جنسی رابطه معنی داری وجود داشت. همچنين بيماران ديابتی نمره بالاتری از افسردگی و استرس را نسبت به غير ديابتي ها گزارش کردند.
نتيجه گيری: از آنجا که افسردگی باعث کيفيت زندگی نامطلوب در بيماران پس از جراحی بای پاس عروق کرونر می گردد، لازم است با انجام مداخلاتی، درمان افسردگی اين بيماران، در دستور کار متخصصان قرار گيرد
