زمينه و هدف: تغييرات در ميزان نيرو حين حفظ بار غيرقرينه میتواند همراه با افزايش خطر به هم خوردن تعادل و آسيب های مهرهای باشد؛ بنابراين بررسی پايداری وضعيتی در چنين شرايطی مانند حفظ بار متغير ديناميکی در وضعيت غيرقرينه تنه جهت ارزيابی آسيبهای شغلی و طراحی برنامههای پيشگيري و توانبخشی از اهميت به سزايی برخوردار میباشد.
روش کار: در يک پژوهش مقطعی، دامنه و سرعت نوسان مرکز فشار بدن در 14 مرد سالم حين حفظ بار استاتيک و متغير ديناميک در وضعيت قرينه و غيرقرينه تنه مورد مطالعه قرار گرفت.
يافته ها: پاسخهای پارامترهای مرکز فشار در جهت قدامی- خلفي به هر دو وضعيت قرينه و غيرقرينه تنه يکسان بود؛ در حالی که اين پاسخ در جهت داخلی- خارجی در وضعيت غيرقرينه نسبت به قرينه به طور معنیداری بيشتر بود (05/0p<). حفظ بار متغير ديناميکی در وضعيت غيرقرينه منجر به افزايش پارامترهای تعادل در هر دو جهت داخلی- خارجی و قدامی- خلفی گرديد (05/0p<)؛ در حالي که در وضعيت قرينه تنها افزايش در جهت قدامی- خلفی مشاهده شد (05/0p<).
نتيجه گيری: نتايج نشان داد که بار متغير ديناميکی کنترل پايداري وضعيتی فرد را به مخاطره میاندازد که اين اثر در شرايط غيرقرينه بيشتر میگردد
