زمينه و هدف : هدف پژوهش حاضر بررسی تأثير موسيقی برپاسخ های قلبی- تنفسی و شاخص ميزان درک تقلا هنگام فعاليت ورزشی فزاينده در مردان ورزشکار بود.
روش کار : در اين مطالعهی نيمه تجربی، 10 مرد ورزشکار، با ميانگين سن 44/2 ± 22 سال، قد 78/3±175 سانتيمتر و وزن 65/4 ± 4/69 کيلوگرم، به صورت داوطلبانه انتخاب و به روش همگذری در مطالعهی حاضر شرکت کردند. آزمودنی ها در شرايط بدون موسيقی و موسيقی با ريتم تند، با فاصله زمانی 72 ساعت بين دو مرحله، با استفاده از آزمون بروس تا حد واماندگی به فعاليت پرداختند. شاخصهای عملکرد قلبی- تنفسی در توالی های زمانی سوم، ششم، نهم و دوازدهم آزمون، مورد ارزيابی قرار گرفت.
يافته ها: نتايج مطالعه نشان داد گوش دادن به موسيقی تند حين فعاليت ورزشی موجب افزايش معنی دار حجم ضربه ای، تهويهی دقيقهای و تعداد تنفس در دقيقه و کاهش معنی دار ضربان قلب و شاخص ميزان درک تقلا ميشود.
نتيجه گيری : مطالعهی حاضر نشان داد گوش دادن به موسيقی تند هنگام فعاليت ورزشی موجب کاهش درک تقلا و بهبود عملکرد قلبی، از طريق افزايش حجم ضربهای و کاهش ضربان قلب می شود
