زمينه و هدف: پروپوفول از هوشبرهای داخل وريدی است که محلول در چربی میباشد و میتواند بار چربی قابل توجهی را در انفوزيونهای طولانی مدت دارو در طی اعمال جراحی و يا در مصارف ICU(Intensive care unit) بر بيمار تحميل نمايد. طرح حاضر با هدف تعيين اثر پروپوفول بر سطح پلاسمايی چربی خون در بيماران تحت بيهوشی عمومی جهت انجام اعمال جراحی الکتيو در اتاقهای عمل بيمارستان حضرت رسول اکرم(ص) در طی سالهای 84-1383 انجام شد. روش بررسی: اين مطالعه از نوع مداخلهای و کارآزمايی بالينی بود. ابتدا کليه بيماران کانديد اعمال جراحی الکتيو که در اتاقهای عمل(شامل گوش و حلق و بينــی، چشــم و جنرال) بيمارستان حضرت رسول اکرم(ص) تحت عمل جراحی قرار گرفتند، به صورت تصادفی به دو دستــه تحــت بيهوشــی با پروپوفول و تحـت بيهوشی با داروی استنشاقی ايزوفلوران تقسيم شدند. قبل از القاء بيهوشی، آزمايشهای اندازهگيری سطــح پلاسمايی TG(Triglyceride)، Cholesterol، LDL (Low density lipoprotein)، HDL(High density lipoprotein)، VLDL(Very low density lipoprotein) و CRP (C-reactive protein) برای آنها انجام شد. بعد از اتمام بيهوشی و عمل جراحی و سپس 24 ساعت بعد از عمل نيز موارد فوق مجدداً ارزيابی شدند. يافتهها: مجموعاً 97 بيمار وارد مطالعه شدند که متوسط سن آنها 99/18±14/38 سال بود. بيماران به دو گروه پروپوفول(49 نفر) و ايزوفلوران(48 نفر) تقسيم شدند. متوسط طول عمل، 89/0±24/2 ساعت بود. نتايج نشان داد که ميزان تریگليسريد و VLDL بيماران بعد از پايان انفوزيون پروپوفول، با اختلاف آماری معنیداری نسبت به قبل از آن افزايش داشته(000/0p<) و اين افزايش روز بعد از عمل با کاهش جبرانی همراه بوده است. نتيجهگيری: انفوزيون پروپوفول در طی اعمال جراحی کوتاه مدت میتواند در افزايش حاد سطح تریگليسريد و VLDL موثر باشد و توصيه میشود در افراد مبتلا به هيپرليپيدمی بخصوص هيپر تریگليسريدمی، بعد از انفوزيون پروپوفول، سطح چربی خون کنترل شود و بيماران از نظر عوارض احتمالی آن نظير پانکراتيت مورد بررسی قرار گيرند
