research

مطالعه گذشته نگر درمان آمپيم مزمن با دو روش توراکوسکوپی و توراکوتومی

Abstract

زمينه و هدف: آمپيم همچنان به‌عنوان موضوع قابل بررسی در حيطه جراحی مطرح است. در مراحل اوليه آمپيم اساس درمان آنتی‌بيوتيک‌ تراپی و درناژ فضای پلور می‌باشد ولی در آمپيم ارگانيزه که Pleural Peel تشکيل شده نياز به تخليه چرک لکوله و دکورتيکاسيون جهت کمک به اتساع ريه وجود دارد. هر چند ارزش (Video Assisted Thoracoscopic Surgery (VATS در درمان آمپيم شناخته شده است ولی ارزش درمانی آن در آمپيم ارگانيزه کماکان مورد بحث است. در اين مطالعه دو روش درمانی VATS و توراکوتومی در درمان آمپيم ارگانيزه بررسی و مقايسه شده است. روش کار: 50 بيمار که طی 7 سال در اين مرکز با تشخيص آمپيم ارگانيزه مقاوم به درمان‌ تحت عمل دکورتيکاسيون قرار گرفته بودند، بررسي و مقايسه شدند. مطالعه به صورت توصيفی گذشته‌نگر از طريق بازخوانی پرونده‌ها از سال 1383 تا 1390 در بيمارستان حضرت رسول اکرم (ص) انجام و اطلاعات با استفاده از نرم افزار SPSSآناليز شده است. يافته‌ها: 21 مورد از طريق VATS و 29 مورد از طريق توراکوتومي درمان شدند. متوسط سن بيماران 6/37 سال و 86% از بيماران مرد بودند. ميزان مورتاليتي در کل 5/6% بود که بين دو گروه تفاوتی وجود نداشت. مدت زمان جراحی در گروه توراکوتومي از گروه VATS کوتاه‌تر بود. مدت زمان نياز به آنتی‌بيوتيک قبل و بعد از جراحی و نيز مدت زمان نياز به درناژ فضای پلورال در گروه VATS کوتاه‌تر بود. ميزان تبديل VATS به توراکوتومی 33% بود. ميزان موفقيت نيز بين دو گروه با يکديگر تفاوتی نداشت. نتيجه‌گيری: با توجه به نتايج حاصل از مطالعه مذکور ارزش درمانی VATS و توراکوتومی در درمان آمپيم ارگانيزه مرحله III که Pleural Peel تشکيل شده يکسان بوده است. ولی با توجه به مزاياي شناخته شده VATS، به مطالعات مداخله‌ای با حجم بزرگ‌تر جهت مقايسه اين دو روش در درمان آمپيم مزمن نياز است

    Similar works