زمينه و هدف: بيماریهای قلبی شايع ترين علل مرگ و مير بوده و ميزان بروز آن درکشورهای درحال توسعه روبه افزايش است. عمل بای پس شريان کرونر CABG (Bypass Graft (Coronary Artery يکی از روشهای درمانی بيماران فوق ميباشد که در بسياری از موارد اضطراب و تغييرات هموديناميکی را به دنبال دارد. اين پژوهش با انجام آموزش چهره به چهره سعی در رفع مشکل فوق دارد.
روش کار: اين مطالعه يک پژوهش نيمه تجربی بود که به منظور بررسی تاثير آموزش براضطراب و وضعيت هموديناميک بيماران کانديد CABG در اروميه در سال 1390 صورتگرفت. در اين مطالعه 124 بيمار واجد شرايط انتخاب شده به روش در دسترس به شيوه تصادفی به دو گروه کنترل و آزمون تقسيم، ميزان اضطراب و نيازهای آموزشی ايشان در حين پذيرش و قبل از عمل با استفاده از پرسش نامه آمستردام و وضعيت هموديناميکشان با چکليست مورد بررسی قرارگرفت. دادهها با کمک نرمافزار SPSS13 و آزمون هایT زوج،T مستقل و ANOVA مورد بررسی قرارگرفت.
يافتهها: نتايج نشان داد بين دو گروه از نظر مشخصات دموگرافيک تفاوت معنيداری وجود نداشت. همچنين تفاوت معنيداری بين ميزان اضطراب و نيازهای آموزشی گروه شاهد در دو فاصله زمانی يافت نشد. درگروه آزمون ميزان اضطراب و نيازهای آموزشی پس از آموزش نسبت به زمان پذيرش کاهش معنيداری داشت(001/0(p<. وضعيت هموديناميک هر دو گروه نيز قبل از عمل نسبت به زمان پذيرش به طور معنيداری تغييريافت. همچنين بين جنس و سطح تحصيلات بيماران با اضطراب ارتباط معنيداری يافت شد (05/0(p<.
نتيجهگيری: با توجه به نتايج سودمند حاصل از آموزش برکاهش اضطراب و تثبيت وضعيت هموديناميک بيماران تحت جراحي بای پس، توجه به مقوله آموزش از سوی کادر درمانی امری ضروری بوده و توصيه ميگردد.
واژههای کلیدی: اضطراب، CABG، وضعیت همودینامیک، آموزش چهره به چهره
