مقدمه: ارزيابی صلاحيت بالينی پرستاران نقش مهمی در مديريت فرايند ارائه مراقبت و تعيين نيازهای آموزشی آنان دارد. هدف مطالعه حاضر، مقايسه صلاحيت بالينی و ميزان بکارگيری مهارتهای بالينی پرستاران شاغل در دو بيمارستان دانشگاهی تحت پوشش دانشگاههای علوم پزشکی بوشهر و شيراز بود. روشها: در اين مطالعه مقطعی، به روش سرشماری، صلاحيت بالينی همه 266 پرستار شاغل در دو بيمارستان اصلی دانشگاههای علوم پزشکی بوشهر و شيراز که داوطلب مشارکت در مطالعه بودند، مقايسه گرديد. ابزار مورد استفاده، پرسشنامهای، شامل 73 مهارت پرستاری، در هفت حيطه صلاحيت بالينی بود که سطح صلاحيت بالينی پرستاران را به روش Visual Analogue Scale (صفر تا 100)، و ميزان بکارگيری مهارتهای پرستاری را به وسيله يک مقياس چهار رتبهای ليکرت مورد بررسی قرار میداد. دادهها با نرمافزار SPSS، آمار توصيفی، آزمون t مستقل و ضريب همبستگی پيرسون تجزيه و تحليل شد. نتايج: پرستاران بيمارستان دانشگاه شيراز با ميانگين صلاحيت 03/10±03/87 در مقايسه با پرستاران بيمارستان تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی بوشهر با ميانگين صلاحيت 66/13±07/71 از صلاحيت بالينی بالاتری برخوردار بودند. همچنين، 70 درصد مهارتهای بالينی توسط پرستاران شاغل در بوشهر بطور مکرر استفاده میشود اما اين ميزان در بيمارستان دانشگاه شيراز بيش از 83 درصد بود. نتيجهگيری: سطح صلاحيت بالينی و ميزان بکارگيری مهارتهای پرستاری در اين دو بيمارستان متفاوت است. نيازسنجی آموزشی پرستاران و اصلاح کيفيت مراقبت در بيمارستانهای مختلف نياز به بررسی دارد
