زمينه و هدف : فعاليت های بدنی می توانند تغييرات هماتولوژيک مختلفی ايجاد نمايند. هدف از اين تحقيق، بررسی تأثير يک جلسه فعاليت هوازی بيشينه صبح و عصر بر برخی عوامل منتخب هماتولوژيکی در مردان جوان ورزشکار بود.
روش کار: در اين تحقيق20 ورزشکار به صورت تصادفی انتخاب و به دو گروه صبح و عصر (10= N ) تقسيم شدند. ميانگين سن، وزن و قد به ترتيب درگروه صبح (سن9/20 ± 99/0 سال، وزن35/67 ± 27/6کيلوگرم و قد4/180 ± 28/4سانتيمتر) ودر گروه عصر(سن21 ± 63/0 سال، وزن13/67 ± 13/9کيلوگرم و قد9/176 ± 01/9 سانتيمتر) بود. آزمودنی ها برنامه تمرينی هفت مرحله ای بروس را در ساعت 8-10 و گروه عصر در ساعت 15-17 انجام دادند. نمونه خونی از هر دو گروه؛ در سه مرحله قبل، بلافاصله بعد از فعاليت و دو ساعت پس از خاتمه فعاليت به مقدار 5 ميلی ليتر از وريد بازويی دست چپ تهيه شد. داده ها بوسيله آمار توصيفی و استنباطی (تحليل واريانس با اندازه گيريهای تکراری و آزمون تعقيبی بنفرونی) با استفاده از نرم افزار آمار 19 SPSS بررسی شد(05/0 ≥ p ).
يافته ها: نتايج بيانگر تفاوت معنيدار در Hb و RBC دو گروه صبح و عصر در مراحل مختلف نمونه گيری (قبل با بلافاصله بعد، بلافاصله بعد با دو ساعت بعد) بود. تفاوت معنیداری در ميزان Hb و RBC در مرحله قبل با دو ساعت بعد از فعاليت مشاهده نشد. اندازه گيری ميزان WBC در دو گروه تفاوت معنی داری را در هر سه مرحله نمونه گيری نشان داد و ميزان PLT هم در گروه صبح در سه مرحله و در گروه عصر در دو مرحله (قبل با بلافاصله بعد، بلافاصله بعد با دو ساعت بعد) تفاوت معنی داری را نشان داد (05/0 ≥ p ). در مقايسه دو گروه صبح و عصر نتايج نشان داد، بين ميزان Hb ، WBC ، RBC و PLT خون مردان ورزشکار به دنبال يک جلسه فعاليت هوازی بيشينه در صبح و عصر؛ قبل، بلافاصله و دو ساعت بعد از فعاليت تفاوت معناداری وجود ندارد.
نتيجهگيری: نتايج تحقيق حاضر نشان می دهد، اجرای يک جلسه فعاليت هوازی بيشينه در صبح و عصر میتواند تأثيری بر عوامل هماتولوژيک داشته باشد اما زمان فعاليت بر ميزان تغييرات بیتأثير بوده است . از اين جهت برخورداری از يک ويژگی ايده آل در شاخص های هماتولوژيک، که در اکسيژن رسانی و ايمنی بافت ها نقش اساسی دارند، در اجرای فعاليت بايستی مد نظر قرار گيرند
