رابطه خشونت خانگی با عوارض حاملگی، نوع زايمان و وزن زمان تولد در خانمهای زايمان کرده بستری در بخش بعد از زايمان بيمارستانهای آموزشی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شيراز

Abstract

زمينه و هدف: شيوع بالای خشونت خانگی لزوم انجام مطالعاتی که اثرات و نتايج اين خشونت را مورد بررسی قرار دهد، آشکار می‌سازد. مطالعه حاضر با هدف تعيين ميزان و نوع خشونت خانگی طيّ بارداری و ارتباط آن با عوارض حاملگی، نوع زايمان و وزن نوزاد انجام شد. روش تحقيق: در اين مطالعه توصيفی- تحليلی، 400 نفر از زنان زايمان‌کرده بستری در بخش بعد از زايمان بيمارستانهای زينبيه و حافظ وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شيراز که به طور تصادفی ساده انتخاب شده بودند، مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه‌ای شامل سه بخش بود. پرسشنامه‌ها از طريق مصاحبه و همچنين با مراجعه به پرونده واحدهای پژوهش و نوزادان آنها تکميل گرديد. افرادی که بيماريهای روانی يا طبّی، سزارين انتخابی، چند قلويی، سابقه تصادف يا زمين خوردن يا زايمان زير 28 هفته داشتند، از پژوهش خارج گرديدند. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و انجام روشهای آماری شامل آزمون های من-ويتنی،آزمون همبستگی اسپيرمن، وکروسکال- واليس در سطح معنی‌داری 05/0P انجام شد. يافته‌ها: ميزان خشونت روانی 5/47%، فيزيکی 22%، اجتماعی 5/13%، اقتصادی 23% و جنسی 3/22% بود. بين خشونت روانی، فيزيکی، جنسی و اقتصادی طيّ حاملگی با خونريزی دستگاه تناسلی، بستری شدن به علت اين خونريزيها و دردهای زودرس زايمانی، زايمان زودرس، سزارين و کم وزنی زمان تولّد ارتباط مثبت معنی‌داری مشاهده شد (05/0P). بين خشونت اجتماعی با خونريزی دستگاه تناسلی طيّ بارداری و کم وزنی زمان تولّد ارتباط آماری مثبت و معنی‌داری مشاهده شد (05/0P). نتيجه‌گيری: خشونت خانگی می‌تواند از جنبه‌های مختلف، مادر و جنين را با خطر مواجه سازد؛ بنابراين توجه و مقابله با اين مشکل و پيشگيری از طريق آموزش و مشاوره می‌تواند در بهبود سير حاملگی، زايمان و وضعيت نوزاد مؤثر باشد