روند مشاوره‌های روانپزشکی بيمارستان حضرت رسول اکرم (ص)

Abstract

هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی وضعيت مشاوره‌های روانپزشکی و تغييرات آن در يک دوره سه‌ساله در بيمارستان حضرت رسول اکرم (ص) بود. روش: مشاوره‌های روانپزشکی درخواست­شده از بخش­های گوناگون بيمارستان حضرت رسول اکرم (ص) از بهمن 1385 تا پايان اسفند 1388 به­صورت گذشته­نگر بررسی و ويژگي­هايی مانند جنسيت بيمار، دليل درخواست مشاوره، بخش درخواست­کننده مشاوره، تاريخ درخواست و انجام مشاوره و تشخيص روانپزشکی ثبت شد. داده­ها به روش آزمون­های t و 2c تحليل شدند. يافته‌ها: در طول مدت بررسی، 09/1 درصد کل بيماران بستري­شده، درخواست مشاوره روانپزشکی داشتند. بيشترين مشاوره‌ها از بخش داخلی درخواست شده بود. نشانه­های روانپزشکی (55 درصد) و نشانه­های جسمی توجيه­نشده (16 درصد) شايع­ترين علل درخواست مشاوره، و اختلال افسردگی اساسی (7/27 درصد)، دليريوم (8/11 درصد) و وابستگی به مواد (2/10 درصد) شايع‌ترين تشخيص­های روانپزشکی بودند. ميان دو دوره زمانی در سال­های 1385 و 1388 از نظر شمار کلی مشاوره‌ها، جنسيت بيماران، بخش درخواست­کننده مشاوره و زمان انتظار مشاوره‌ها تفاوتی وجود نداشت. گرچه در برخی بخش­ها مانند نورولوژی در متوسط شمار مشاوره‌های درخواست­شده از سال 1385 نسبت به سال 1388 تفاوت وجود داشت (05/0≥p)، علل درخواست مشاوره‌ها بين دو دوره تفاوتی نداشت. وابستگی به مواد در سال 1388 بيش از سال 1385 بود (001/0=p). نتيجه گيری: چنين بررسي­هايی برای پی‌گيری تغييرات الگوهای مشاوره‌ روانپزشکی ضروری است